یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:34

نحوه نگهداری ایمپلنت دندان

در حالت عادی در سن های بالای ۷۰ سالگی افراد دندان های خود را از دست می دهند، در صورتی که در طول عمر بهداشت دهان و دندان رعایت شود، با افتادگی زودرس دندان و در نتیجه درمان آن با روش هایی همچون ایمپلنت دندان روبرو نمی شویم. از دست رفتن دندان می تواند به دلیل پوسیدگی ها، بیماری های دهان و دندان و یا در اثر اتفاقاتی همچون ضربه های شدید پیش بیاید.از آنجایی که از دست رفتن دندان ها ظاهر افراد را بسیار خراب می کند، بیماران می بایست با روش هایی همچون ایمپلنتبه مداوای مشکل خود بپردازند.ایمپلنت های دندان می توانند جای یک دندان یا چندین دندان از دست رفته را جبران کنند. ایمپلنت کامل ترین روش برای جایگزینی دندان از دست رفته است که علاوه بر دندان، ریشه و تاج را نیز دربر می گیرد.برای نگهداری و مراقبت از ایمپلنت دندان توصیه می شود هر روز ۲ مرتبه ایمپلنت و کلا دندان ها را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. در مرحله بعدی مراجعه منظم به دندان پزشک ایمپلنت باید به صورت منظم انجام پذیرد.جهت تمیز کردن ایمپلنت دندان از لوازم مختص تمیزی ایمپلنت استفاده کنید تا به بافت زیرین لثه و ایمپلنت ضرر نرساند. به راحتی می توانید اطراف ایمپلنت را تمیز کنید تا از تجمع باکتری ها در اطراف ایمپلنت دندان جلوگیری کنید.در صورتی که ایمپلنت دندان دچار اسیب شد، متخصص ایمپلنت می تواند به راحتی ایمپلنت دندان را بیرون اورد و مجددا اقدام به کاشت ایمپلنت کند. 

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:31

انجام ایمپلنت بدون جراحی کردن

بعضی از متخصصین با توجه به تشخیصی که دارند فقط به باز کردن لثه پرداخته و نیازی به انجام جراحی نبوده و این کار باعث افزایش دادن سرعت در کاشت شده و درد و عوارض کمتری را نیز در بر داشته و از تحلیل رفتن استخوان نیز جلوگیری شده و نیازی به پیوند زدن استخوان و هزینه های پیوند استخوان نداشته و درمان در مدت زمان کمتر و کوتاه تری انجام گرفته و بافت زیرین لثه و سطح استخوان دست کاری نشده .
یکی از بزرگترین سوالات بیماران در جلسات مشاوره ای هزینه کاشت دندان ایمپلنت است همانگونه که سوال رایج مردم بوده و نگران قیمت ها هستید و باید دانست که با توجه به متغیر بودن شرایط هر کسی هزینه کاشت ایمپلنت و نوع آن متفاوت بوده و باید برای انجام ان با مشاوره گرفتن از متخصصان این استرس را کاهش داده .
از سال های خیلی دور بشر همواره در پی جایگزینی دندان های از دست رفته ی خود بوده است و این کار را به صورت کاشت دندان در حال حاضر مشاهده می کنیم. قومی به اسم اتروسکان ها وجود داشت که در ایتالیا زندگی می کردند که این افراد برای ساخت دندان مصنوعی از استخوان های گاوههای نر استفاده می کردند و گروه دیگری از نژادها به نام ” مایان” از دندان های مصنوعی ای از جنس صدف که جایگزین دندان های ثنایای از بین رفته استفاده می شد.
در زمان های قدیم خیلی از این اتودها برای کاشت دندان انجام گرفت که شروع آن از قرن ۱۹ ام بود و از جمله ی آنها می توان به کاشت دندان در دهان یکی دیگر بود و بعد آن را در دهان کسی دیگر می گذاشتند که با این کار بیماری های عفونی را زیاد می شد و این بیماری عواقب جدی ای در پیش داشت .
و از موارد دیگر این تجربه های شکست خورده می توان به کاشت دندان هایی از جنس چینی ، نقره ، سرب، طلا و چینی اشاره کرد که از این موارد ، نتیجه ی مناسبی دریافت نکرده اند و بعدها در قرن بیستم میلادی در سال ۱۹۳۱ (م) ، یکی از کشفیاتی که توسط یکی از دکترهای آن زمان این بود که از آلیاژ “ویتالیوم ” برای ساخت ایمپلنت و دندان های مصنوعی استفاده می شد و در این قرن در سال ۱۹۴۷ یکی از دیگر از کاشف ها توانست ماده ای از فلز تانتالیوم آلیاژی به دست آورد که برای این کار مورد استفاده قرار می گرفت و بعدها در همین سال ها و در این دوره آلیاژ هایی از جنس کروم و کبالت نیز اختراع گردید.
ایمپلنتولوژی یک علم در شاخه های علمی می باشد ، که در این علم تیم های تحقیقاتی زیادی شکل گرفتند که این تحقیقات نشان دهنده ی اهمیت به مبحث کاشت دندان در حال حاضر نیز می باشد و از جمله ی این تیم ها تیم تحقیقاتی سوئد بود که در این مورد اطلاعات زیادی را به دست آوردند. این تیم به دست یک جراح ارتوپد اداره می شد که آنها به طور میکروسکوبی در مورد بافتهای دندانی کار می کردند که روی یک خرگوش ،که با پیوند آن به استخوان ران ایجاد می گردد که بعد از مدتی این استخوان ران پیوند خوب و مناسبی با استخوان داشت که از آلیاژ تیتانیوم به دست می آمد.این رخداد مهم در علم کاشت دندان ” اوسینتگریشن”گرفت.
به طور کل ایمپلنت جایگزین ریشه دندان می گردد و در این جایگزینی به استخوان چفت شده ومحکم می شود که در اتصال هیچ گونه مشکلی ایجاد نمی گردد و می توان گفت که این ایمپلنت ها هیچ فرقی چه از لحاظ ظاهری و چه از لحاظ کیفیت با دندان طبیعی ندارد و این دندان می تواند هم محکم و هم کار دندان قبلی را به خوبی انجام میدهد. اما در مواردی نمی توان را آن را درست کرد خیلی خوب چفت کرد که باید با ایجاد تعدادی دیگر از ایمپلنت های دیگر این مشکل را برطرف نمود.
از لحاظ ظاهر ی هم می توان گفت دندان ایمپلنت و کاشته شده زیبایی دندان طبیعی و قبلی را دارد و با کاشت دندان شما می توانید جذابیت و زیبایی خود را حفظ کنید و از لحاظ ظاهری هیچ مشکلی نداشته باشید. این روش کاشت دندان هیچ گونه عوارضی را ایجاد نمی کند و از لحاظ کیفیت هم در حد عالی می باشد.
مزایای زیادی در این نوع وجود دارد که از جمله ی آن می توان به ” به حالت عادی برگشتن فک ، جلوگیری از آسیب رسیدن به دندان های مجاور، تحرک ناپذیری (اذیت نکردن آن در دهان و جا به جا نشدن آن )، کم کردن درد دندان ، فیکس بودن و از ایجاد دردسرهای بعدی جلوگیری کردن ، اشاره کرد.فلز تیتانیوم تا کنون از مزیتهایی برخوردار می باشد که با واسطه ی اتصال و پیوند بیولوژیکی با استخوان خیلی از مشکلات استخوانی و بیماری های زیادی را بهبود بخشیده است.
اشار شد که ایمپلنت از تحلیل رفتن دندان جلوگیری می کند که از جمله ی آنها می توان به جلوگیری از تحلیل رفتن اسخوان فک اشاره کرد و به مرور وقتی کاشت دندان صورت میگیرد که استخوان آن ناحیه را قوی می کند و جا می افتد . که با کشیدن دندان بعد از آن بلافاصله بهتر است از کاشت دندان غافل نشویم تا بعدها مجبور نشویم که مدت زمان زیادی را منتظر درست شدن فک و استخوان های صورت خود باشیم و این عمل با زودتر انجام شدن به نتیجه ی دل خواه می رسد.
عملکرد دندان های ایمپلنت و کاشته شده را می توان به گونه توصیف نمود که ایمپلنت دندانی با استخوان فک به راحتی وصل می گردد و یکی از کارهای مهم و اساسی در کاشت دندان می باشد و در این مورد می توان گفت که با اتصال قوی استخوان و پوشش دهی اطراف و کل آن را استفاده های دیگر از آن کرد که خیلی از بیماران را درمان کرده و استفاده ی فراوانی دارد. در روی ایمپلنت شیار هایی بر روی سطوحش وجود دارد که این شیار ها می تواند که این شیار ها در استخوان فک پیچ میگردد و با گذشتن مدت زیادی این این ایمپلنت با افزایش توده ی استخوانی بیشتر دندان محکم تر می شود و بخش تاج آن را به صورت دندان طبیعی درست کرد.
ایمپلنت در می توان تعداد کارگذاری ایمپلنت بستگی به جایگاه دندان و تراکم آن دارد ولی عموماً وجود یک ایمپلنت
برای یک دندان از دست رفته کافی است.

کاشت دندان برای چه افرادی مناسب است؟
کاشت دندان برای افرادی که دارای سلامت عمومی کاملی باشند که در این صورت اگر هم فرد مورد نظر سیگاری و یا معتاد به مشروبات الکلی داشته باشد ، نتیجه ی خوبی یقیناً از کاشت دندان نخوذاهند گرفت زیرا هم پلاکت های دندان و هم بافت های لثه از بین رفته و کم کم نابود می گردد و تحلیل می شوند. بیشتر دندانپزشکان از انجام ایمپلنت و کاشت دندان برای افراد سیگاری و کسانی که در کل از دود استفاده می کنند ، خودداری می کنند.
داشتن دندان هایی سالم برای فرد احساس خرسندی به فرد داده و اعتماد به نفس فرد را بالا می برد.زیرا با صنعتی شدن مواد قندی ایجاد پوسیدگی در دندان ها شروع به افزایش در افراد شد که امروزه شاهد این موضوع هستید که با بالا رفتن سن افراد دندان هایی پوسیده آنها زیاده شده به طوری فرد ناگزیر است آنها را بکشد و در صورت نداشتن یک یا چند دندان فرد دیگر قادر نخواهد بود که مواد غذایی را مورد استفاده قرار دهد و آنها را خوب بوجود و همچنین دهان خود را باز کند زیرا نداشتن دندان چهره جالبی را برای فرد ایجاد نمی کند.
و در این مرحله است که فرد ناگزیر است روشی را به کار ببرد که برای دندان های خود جایگزینی قرار دهد که راه های زیادی برای این کار وجود دارد از جله کاشت دندان،لمینت دندان و استفاده از دندان های مصنوعی متحرک که هر یک از این روش ها دارای معایب و مزایایی هستند به طور مثال در روش کاشت دندان هزینه کاشت دندان برای فرد بالا بوده و عده ی کمی از مردم تن به انجام این کار می دهند زیرا علاوه بر هزینه استفاده از این روش بسیار سخت و طاقت فرسا می باشد.
جهت جلوگیری از از بروز پوسیدگی در دندان لازم به ذکر است که بدانید قند ها مهمترین عامل در ایجاد این پوسیدگی بوده به طوری که میکروب های موجود در دهان علاقه شدیدی به مواد قندی داشته که در صورت استفاده این مواد در تقویت آنها کمک کرده و این فرصت به آنها داده می شود که کار پوسیدگی دندان را آغاز کنند .
برای جلوگیری از این امر باید استفاده از این مواد را کاهش داده و مواد قندی که صنعتی هستند را نسبت به قند های طبیعی همانند خرما را کاهش داده و در صورت استفاده از مواد قندی از مسواک استفاده کرده و یا در حد امکان ئهان خود را شستشو نمائید.با این کار از ماندن مواد قندی در دهان جلوگیری کرده و این فرصت را به میکروب نمی دهید که از آنها تغذیه کنند.عامل دیگری که در بروز پوسدگی دندان نقش دارد کاهش بزاق دهان می باشد.
مقایسه کاشت دندان های مختلف
از دست دادن ۱ دندان در صورتی که شما تنها یک دندان خود را از دست داده باشید راههای مختلفی برای کاشت دندان با هزینه کاشت دندان متفاوتی وجود دارد.ولی باید در نظر گرفت کدام راه برای جایگزینی بهتر بوده و کاشت دندان شما سبب ضربه زدن به دندان های مجاور با آن دندان نگردد.
در صورتی شما از روش بریج جهت جایگزینی دندان استفاده نمائید این روش معایبی از قبیل بروز پوسیدگی تدریجی در دندان های مجاور به علت ایجاد تراش در آنها شده و استخوان فک طی گذشت زمان تحلیل داده می شود.بهترین راه حل ممکن جهت جایگزینی دندان از دست رفته شما ایمپلنت دندان یا کاشت دندان می باشد که با به کار بردن این روش مطمئن می توانید یک دندان دائمی در صورت رعایت بهداشت دهانی بدست آورید و دندان های مجاور نیز در سلامت کامل به سر ببرند و استخوان فک نیز در این روش تحلیل نخواهد رفت.و هزینه کاشت دندان در این روش بسته به مواد به کار رفته و کیفیت ایمپلنت می باشد.
در صورتی که بیش از یک دندان خود را از دست داده باشید، راه حلی که متداول است استفاده از پلاک متحرک می باشد که این روش نیز معایبی را شامل می شود که از معایب ان می تواند به مواردی که در زیر ذکر می شود اشاره نمود:

پلاک متحرک پارسیل به علت سنگینی وفشار گیره ای که به دندان های پایه وارد می شود باعث لقی در آنها شده و لق شدن دندان پوسیدگی تدریجی را در بر دارد.و در این شرایط نیز بهترین راه کاشت دندان یا ایمپلنت دندان هست هر چند هزینه کاشت دندان در این روش بالاتر خواهد بود.
در صورتی که فرد کل دندان های خود را از دست داده باشد راه حلی که آنها را بسیاری به کار می برند استفاده از پروتز های کامل متحرک می باشد که با این نوع دندان های مصنوعی فرد دچار مشکل در صحبت کردن می شود و طعم غذا را احساس نخواهد کرد و در حرف زدن نیز دچار اخلال می گردد.برای رفع این مشکل نیز میتوان از ایمپلنت دندان یا کاشت ایمپلنت استفاده کرد.
یک روش به این صورت است که می توان از چهار ایمپلنت با قطر دومیلیمتر استفاده نمود که این نوع در افرادی کاربرد دارد که استخوان فک آنها تحلیل رفته و از این ایمپلنت پس از اینکه در فک۴ سر توپی شکل قرار گرفت به شکل یک کاسه دندان های مصنوعی را به خود همانند یک پایه نگه می دارد.البته هزینه کاشت دندان در این روش بالاتر است.
و در روش دیگر ۸ ایمپلنت مورد استفاده قرار می گیرد و در فک پایین نیز ۶ عدد که پروتز ها بر روی این ۱۴ ایمپلنت قرار داده می شوند که هزینه کاشت دندان در هر دو مورد متفاوت است.
در هنگام کاشت دندان ، هزینه های لابراتواری نیز باید محاسبه شود که این مورد به هزینه کاشت دندان اضافه میکند.
هزینه کاشت دندان بستگی به نوع و کیفیت ایمپلنت نیز دارد.اگر شما از ایمپلنت با کیفیت بهتر استفاده می کنید ، هزینه کاشت دندان بالاتر خواهد رفت.چون هزینه ساخت قطعات ایمپلنت برای شرکت سازنده ایمپلنت بالاتر خواهد بود.
اصول علمی در طراحی ایمپلنت دندانی
اصول علمی در طراحی ایمپلنت دندانی : وظیفه ایمپلنت های دندانی ، انتقال نیروها به بافت های بیولوژیک اطراف است مانند استخوان و لثه. هدایت و کنترل نیروی بیومکانیک به دو عامل وابسته می باشد :
۱ – ویژگی نیروی وارد شده
۲ – سطح تماس عملکرد(فانکشنال) که نیرو در آن انتشار می یابد .
این کنترل و هدایت نیروها با اصول طراحی عملکرد اولیه ایمپلنت ها و میزان تعدیل عملکرد پروتز متکی بر ایمپلنت در ارتباط مستقیم است .
بر این اساس عملکرد نیروها و ویژگی آن ها و سطح تماس استخوان – ایمپلنت که نیرو در آن توزیع می شود بیش از ۹۰ طراحی ایمپلنت موجود می باشد . پایه و اساس بیومکانیکال طرح های مختلف ایمپلنت بر مبنای توانایی آن ها در کنترل نیروهای بیومکانیک ارزیابی می گردد . اصول علمی بنیادی در ارتباط با نیرو (F ) و سطح (S) ، با اصول مهندسی ایمپلنت ترکیب می شوند تا به اهداف کلینیکی مورد نظر دست یابند .
سه نیرو در داخل دهان بر ایمپلنت دندانی وارد می شود .
الف – نیروی فشاری
ب – نیروی کششی
ج – نیروی برشی
استخوان در مواجهه با نیروی فشاری از همه حالت ها مقاومتر است . در مواجهه با نیروی کششی استخوان ۳۰ % ضعیفتر و در مقابل نیروی برشی ۶۵ % ضعیفتر عمل می کند . با این توضیحات تا حد امکان باید از وارد آمدن نیروی برشی به استخوان جلوگیری کرد زیرا استخوان در مقابل این نیروها کمترین مقاومت را دارد و در نواحی که تراکم ( دانسیته ) استخوان کمتر است این مسئله بسیار مهم می باشد زیرا که استحکام استخوان مستقیما با دانسیته آن در ارتباط می باشد.
یک ایمپلنت دارای بدنه ای با طراحی ماکروسکوپیک و همچنین اجزای میکروسکوپیک و همچنین اجزای میکروسکوپیک است . هر دو مورد مذکور در عین مستقل بودن از هم در رفتارهای بالینی ( محیط دهان ) به هم مرتبط هستند .
ویژگیهای میکروسکوپیک در طول ترمیم اولیه ایمپلنت ها و نیز زمان وارد شدن نیرو ، اهمیت زیادی دارند در حالیکه خصوصیات ماکروسکوپیک بدنه ایمپلنت در بارگذاری ( Load ) زود هنگام ( اولیه ) ایمپلنت و Load های بعدی اهمیت بیشتری می یابد .
ایمپلنت های سلیندریک با سطح صیقلی هنگام قرار دادن ایمپلنت طی جراحی راحت تر در استخوان قرار می گیرند . اما به ناحیه تماس ایمپلنت – استخوان نیروهای برشی بیشتری وارد می آورند . در مقابل در ایمپلنت های مخروطی ، هر چه میزان تقارب ( مخروطی بودن ) ایمپلنت بیشتر باشد . میزان نیروی فشاری که به سطح تقابل ایمپلنت – استخوان منتقل می شود بیشتر خواهد بود اما میزان تقارب ایمپلنت را بیش از ۳۰ درجه نمی توان افزایش داد چون باعث کوتاه شدن بیش از حد طول ایمپلنت می شود و در نتیجه ثبات اولیه ( primary stability ) که فاکتور مهمی در ترمیم اولیه است ، کاهش خواهد یافت .در هر صورت ، کمتر بودن سطح تماس در ایمپلنت مخروطی ، میزان استرس وارده بر کرست استخوان را افزایش می دهد .به علاوه در یک ایمپلنت مخروطی پیچ های نیمه اپیکالی اغلب عمق کمتری دارند زیرا قطر خارجی آنها روبه کاهش است که این پدیده ثبات اولیه ایمپلنت ها را کاهش می دهد.
بدنه ایمپلنت دندان سیلندریک موجب تمرکز نیروی برشی بر سطح تقابل ایمپلنت –استخوان می شود.استخوان نیز طی ترمیم اولیه به ایمپلنت سیلندریک متصل می شود. برای تحمل این نیروها توسط ایمپلنت باید بدنه ایمپلنت را با گیر میکروسکوپیک نظیر خشن کردن سطحی ( Roughenieg ) یا پوشش دهی سطحی ( coating نظیر پلاسما اسپری تیتانیوم ، اسیداچ ، اچ مکانیکی یا هیدروکسی اباتمنت HA )تغییر داد تا ایمپلنت بتواند نیروهای اولیه را تحمل کند ،
از این جا نتیجه می گیریم که سطح تقابل ایمپلنت – استخوان ، طی healing یا ترمیم اولیه وابسته به نیروی برشی اعمال شده به محل اتصال بین سطح ایمپلنت و استخوان است همچنین کیفیت پوشش دهی ( coating ) مانند استفاده از HA در این حالت بسیار تاثیر گذار است .
اگر HA ( هیدروکسی آپاتیت ) از کیفیت و دوام لازم برخوردار نباشد به عنوان مثال هنگام قرار دادن ایمپلنت در فاز جراحی ، عفونت درمان های مکانیکی پری ایمپلنتاتیس و یا بر اثر ریمادلینک ( Remodeling ) استخوان تحت فانکشن طی سالهای متمادی به حذف شود یا تغییر کند ، سطح ایمپلنت سیلندریک صاف باقیمانده ، انتقال مناسب نیروها به بافت اطراف را با مشکل مواجه خواهد کرد .
خصوصیات سطحی یک ایمپلنت ، تماس و اتصال استخوان – ایمپلنت ( BIC ) و نیز کیفیت اتصال ایمپلنت – استخوان را طی ترمیم افزالش خواهد داد . بنابراین طراحی بدنه یک ایمپلنت و نوع پوشش به کار رفته روی آن در انتقال نیروها و تحمل نیروها بسیار مهم می باشند .
ایمپلنت های سیلندریک نوع پوشش سطحی بخاطر کوچک بودن ویژگی میکروسکوپیک اجازه انتقال نیروی فشاری را به سلولهای استخوانی نمی دهد اما در عوض سطح تماس ایمپلنت با استخوان طی ترمیم اولیه بیشتر خواهد بود اما سطح تماس فانکشنال ( عملکرد ) که نیروها را به استخوان اطراف منتقل می کند بسیار وابسته به طراحی ماکروسکوپیک بدنه ایمپلنت است .
در اینجا مثالی گفته می شود که تفاوت ایمپلنت های سیلندریک و پیچ دار در طی ۱۸ ماه اعمال نیروهای الزرالی ( جویدنی ) مشخص می گردد .
در اتصال استخوان ایمپلنت یا BIC این دو نوع ایمپلنت تفاوت زیادی وجود داشت به گونه ای که در ایمپلنت های پیچ دار BIC هم در فک بالا و هم در فک پایین بسیار بیشتر بود . علاوه بر این الگوهای استخوان ترابکدلار در اطراف ایمپلنت های سیلندریک بی نظم بود اما در ایمپلنت های پیچ دار ، استخوان اطراف به طور منظم ، عمود بر پیچهای ایمپلنت قرار گرفته بود . به همین دلیل این دو تفاوت ، سبب شد که ایمپلنت های پیچ دار رواج بیشتری داشته باشد .
ضمن اینکه در تحقیق دیگری دریافتند که در اطراف ایمپلنت های سیلندریک تحلیل استخوان مارجینال بیشتر می باشد در این تحقیق ایمپلنت های سیلندریک سطحی خشن ( مضرس ) و ایمپلنت های پیچ دار سطح ماشینی داشتند .در این تحقیق مشخص شد که تاثیر طراحی بدنه ایمپلنت در تحلیل کرست استخوان و BIC به مراتب مهمتر از خصوصیات سطحی آن است .
کرست ایمپلنت
اصول علمی در طراحی کرست مدول ایمپلنت
طرح کرست در بدنه ایمپلنت ، ناحیه ای فرا استخوانی است که در قسمت بالای بدنه ایمپلنت گسترده شده و اجزای ضد چرخش را در محل اتصال ایمپلنت ، اباتمنت هماهنگ می کند ، طرح کرست ایمپلنت یکی از اجزاء بسیار مهم ایمپلنت می باشد که در کیفیت کلی طراحی ایمپلنت مهم می باشد و در طراحی ایمپلنت ، عرض بیولوتریک ، ملاحظات مربوط به نیرو ( به عنوان ناحیه ای که در آن تمرکز استرس های مکانیکی بالاست ) نقشی ویژه دارد و در پروتز تاثیر دارد .
در واقع این ناحیه از بدنه ایمپلنت ، در طراحی کلی بدنه ایمپلنت تعیین کننده می باشد .
نقش کرست طی فاز جراحی ، بر سطح کرست ایمپلنت تاثیر دارد زیرا ناحیه کرست ایمپلنت باید اندکی بزرگتر از قطر thead ( لمسی ) خارجی بدنه ایمپلنت دندان می شد ، در این صورت کرست نقش خود را به طور کامل ایفا می کند ، و سدی در مقابل باکتری ها یا بافت فیبروزه در طی فاز ترمیم اولیه فراهم می کند .
این مهر و موم ( seal ) که توسط ناحیه کرست ایمپلنت ایجاد می شود سبب ثبات اولیه ( primary stability ) بیشتر ایمپلنت پس از قرار داده شدن در استخوان می شود . این مسئله در استخوانهای ضعیف تر اهمیت بیشتری دارد چرا که ناحیه کریستال استخوان را تحت فشار قرار می دهد .
مزیت افزایش قطر کرست ایمپلنت
بیشتر بودن قطر کرست ایمپلنت همچنین سطح تماس را افزایش می دهد و این مسئله سبب کاهش استرس در ناحیه کرستال است در واقع هر ۲ / . میلی متر افزایش در قطر کرست ، ۵ / . سطح تماس را بیشتر می کند .
مزیت دیگر افزایش قطر کرست ایمپلنت ، سطح اتصال با اباتمنت را افزایش می دهد و در نتیجه ، استرس دارد به پیچ اباتمنت طی دارد شدن نیروهای طرفی کمتر می شود و خطر شل شدن پیچ اباتمنت و با شکستن پیچ کاهش می یابد .
در واقع ابعاد صفحه اتصال اباتمنت با ایمپلنت در کاهش استرس وارد بر پیچ ایمپلنت مهمتر از ارتفاع با عمق hex ضد چرخش اباتمنت است .
علت صیقلی بودن کرست ایمپلنت به جهت کاهش تجمع پلاک میکروبی و بهتر کردن آن ناحیه توسط فرد می باشد .
به هر حال ناحیه کرست ایمپلنت در ایمپلنت های دو قطعه ای به طور اولیه در قسمت پایین استخوان قرار می گیرد .
در نتیجه اگر آن ناحیه به طور روزانه اگر تمیز هم نشود مشکلی پدید نمی آورد تا زمانیکه در کرست استخوان تحلیل اتفاق بیفتد .در این صورت با توجه به عمق سالکوس لثه که ۳ میلی متر بالای استخوان است و موهای مسواک نیز حداکثر ۵ / . تا ۱ میلی متر می توانند داخل شیار لثه وارد شوند ، بنابراین پس از بروز تحلیل استخوان در اطراف کرست ایمپلنت ، تمیز کردن عمق سالکوس با روشهای معمولی ، قابل انجام نمی باشد چرا که عمق سالکوس نیز پس از تحلیل استخوان افزایش می یابد .برای تحلیل استخوان مارجنیال در ناحیه کرست استخوانی ایمپلنت چندین علت وجود دارد که افزایش عرض بیولوژیک و وارد شدن نیروی اضافی الکرزالی ( جویدنی ) خارج از تحمل ایمپلنت را شامل می گردد . در تحقیقات گسترده ای که صورت گرفت نشان داده شد که کرست های صیقلی طویل تر در زیر استخوان ، تحلیل بیشتر استخوان کرست را موجب می شوند تا اینکه کرست ایمپلنت دارای سطح خشن تر باشند .بیشترین استرس الکرزالی در ناحیه کرست ایمپلنت وارد می شود ، مسئله وارد شدن نیرو و استرس به ناحیه کرست ایمپلنت مسئه مهم دیگری می باشد . در واقع اگر یک کرست صیقلی بوده و دارای دیواره های موازی باشد خطر تحلیل استخوان را پس از وارد شدن نیرو افزایش می دهد .فلز صیقلی باعث بوجود آمدن استرس های برشی در استخوان مجاور ایمپلنت می شود و همانگونه که قبلا گفته شد استخوان در برابر نیروهای برشی ۶۵ % ضعیف تر است و نیروهای برشی به ایمپلنت باید تا حد امکان محدود شوند .
نکته دوم اینکه فلز صیقلی قبل از وارد آمدن نیرو سلولهای استخوانی را تحریک نمی کنند ولی رانیم که برای osseointegration یا برقراری تماس کامل بین استخوان – ایمپلنت دندان را نیاز به استخوان سازی داریم . هنگامی هم که خصوصیات سطح ایمپلنت خشن و مضر هست ، تماس استخوان – ایمپلنت ( BIC ) طی مرحله ترمیم اولیه افزایش می یابد .همچنین تحلیل استخوان کرستال در نواحی کرونالی صیقلی و ماشینی ایمپلنت ها بیشتر است و میزان استخوان به طور مستقیم با طول کرست صیقلی در ایمپلنت مرتبط است . هر چه طول صیقلی بلندتر باشد ( تصویر ) میزان تحلیل اطراف استخوان کرست ایمپلنت بیشتر است .یک سطح خشن شده و مهندس ( ولی طراحی شده برای تحمل نیروهای برشی ) سبب حفظ استخوان در طی تغییرات عرض بیولوژیک می شود ولی تحلیل استخوان دارجینال در طی وارد شدن نیروی الکترزالی وجود دارد .نکته ای که وجود دارد این است که صرفنظر از نوع یا طراحی ایمپلنت معمولا استخوان در ناحیه thread اول ایمپلنت تحلیلی می رود و اغلب هم تحلیل در ناحیه اولین thread متوقف می شود زیرا اول اغلب نیروی برشی را به نیروی فشاری تبدیل می کند در مجموع اگر طراحی crest ایمپلنت مناسب باشد می تواند خطر تحلیل کرست استخوان را کاهش دهد .هر طراحی کرست در ایمپلنت که حاوی زوایای هندسی یا شیار باشد سطح تماس ایمپلنت را استخوان را افزایش می دهد و خطر تحلیل استخوان را کاهش می دهد در واقع ایمپلنت هایی که استرس را توزیع می کنند و پخش می کنند اغلب تحلیل استخوان کمتری ایجاد می کنند و این مسئله تصادفی نیست و طراحی کرست ایمپلنت است که بر نتیجه نهایی تاثیر می گذارد .

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:25

ایمپلنت فوری

اغراق آمیز نخواهد بود اگر بگوییم که جایگذاری ایمپلنت به جای دندان دائمی، انقلابی در علم دندانپزشکی و تحولی عظیم در جراحی ایمپلنت دندان بوجود آورد. ایمپلنت ها باعث تغییر زندگی افراد بی دندان ( کامل ) به طور ویژه شده است و راه حلی برای زندگی بهتر آنها از جهت راحتی بیشتر، تغذیه مناسب تر، امنیت روانی بیشتر نسبت به پروتز متحرک ( دست دندان مصنوعی ) ارائه کرده است.
ایمپلنت ها موجب تثبیت و نگهداری باقیمانده استخوان و جلوگیری از تحلیل بیشتر آنها می شوند و ارتفاع و عرض استخوانی را حفظ می کنند و کیفیت استخوان نیز با وجود ایمپلنت ها حفظ شده و تغییر نمی یابد. این ها ویژگی هایی است که دست دندان مصنوعی ( دنچر) نمیتواند انجام دهد. برعکس دست دندان مصنوعی (دنچر) در افراد بی دندان، باعث تسریع تحلیل استخوان می شود و بیمار با دنچر راحت نیست، از نظر روانی موجب ناراحتی ذهنی بیمار می شود و تغذیه بیمار نیز نامناسب می شود و هضم غذا نیز به درستی صورت نمی گیرد.
ایمپلنت دندانی یک قطعه ای رزوه دار (پیچی شکل) می باشد که به اندازه های مختلف وجود دارد و جایگزین شکل ریشه دندان می شود و در داخل استخوان فک قرار می گیرد. در اطراف یا عمق این thread یا رزوه ها استخوان جدید تشکیل می گردد.
ایمپلنت دندان از جنس تیتانیوم خالص یا آلیاژ تیتانیوم می باشد که خاصیت بیولوژیکی دارد و سازگار با بافت استخوان می باشد. بعد از قرار دادن فیکسچر داخل استخوان و سپری شدن ۳-۲ ماه از زمان اسئتواینتگریشن ( اتصال کامل استخوان به ایمپلنت ) می توان پروتز ثابت را به بیمار تحویل داد. اما در برخی موارد بیمارانی نیز هستند که نمیخواهند حتی یک روز نیز بدون دندان باشند و به علت مشاغل مهمی که دارند، ترجیح می دهند در یک روز و یا یک جلسه صاحب دندان شوند.
ما برای این افراد سه تکنیک معرفی می کنیم که می توانند در یک جلسه و یک روز صاحب پروتز ثابت و دندان شوند. در واقع بیمار می تواند در یک جلسه جراحی فیکسچر یا ایمپلنت خود را انجام دهد و در عرض ۲۴ ساعت بعد پروتز ثابت خود را تحویل بگیرد.
۱- تکنیک All On 4 : امروزه هنر دندانپزشکی و جراحی ایمپلنت بر این موضوع استوار است که حداقل تعداد ایمپلنت برای ساپورت تعداد زیادی دندان استفاده گردد. این به این معنی است که چهار عدد ایمپلنت برای ساپورت کامل فک بالا یا پایین کفایت می کند. به این تکنیک All on4 گفته می شود. مزیت بسیار خوب این روش این است که پروتز بیمار متحرک نیست و پروتز و ایمپلنت محکم و ثابت می باشد بیمار به راحتی می تواند غذا بخورد و در یک روز می تواند ایمپلنت خود را تحویل بگیرد.
۲- بارگذاری فوری ایمپلنت : می تواند به چند صورت باشد و در بیماران با شرایط مختلف دهانی متفاوت ، به چند صورت انجام میگیرد.

الف- بیماران بی دندانی کامل که میتوانند پروتز خود را به صورت موقت یا دائمی تحویل بگیرند از ۶ تا ۸ عدد ایمپلنت می توانند در فک خود استفاده کنند .
ب-بی دندانی پارسیل : بیمارانی هستند که ممکن است یک یا تعدادی از دندان های خود را از دست داده باشند.اگر تک دندان بیمار از دست رفته باشد می توانند بلافاصله بعد از گذاشتن ایمپلنت ، پروتز خود را تحویل بگیرند اما باید از تماس با دندان مقابل خارج شود تا خطر شکست ایمپلنت از بین برود.
بیمارانی که چند دندان خود را از دست داده اند و چون بقیه دندانهای خود را دارند می توانند پروتز خود را تحویل بگیرند .اما این پروتز بیشتر جنبه زیبایی دارد و بیمار می تواند برای صحبت و غذا میل کردن از دندان های خودش استفاده کند و نیرویی به ایمپلنت و پروتز ایمپلنت وارد نکند.
ج- اوردنچرهای متکی بر ایمپلنت : مفهوم بارگذاری فوری برای اوردنچر سابقه ۵۰ ساله دارد.در این موارد می توان پروتز ثابت را برای بیمار استفاده کرد زیرا بیمار می تواند شب ها پروتز ثابت را از دهان خود خارج کند به این ترتیب خطر عادات پارافانکشنال را در شب کاهش داد .ضمن اینکه چون بخشی از نیروها روی بافت نرم وارد میشود این عامل استرس را روی ایمپلنت کاهش می دهد.
۳- مینی ایمپلنت : مینی ایمپلنت ها (mini dental implant) باریکتر و دارای قطر کمتری نسبت به ایمپلنت های معمولی (conventional) هستند.در جاهایی که قطر کمتر از ۳ میلیمتر داریم از این ایمپلنت ها استفاده میشود.ایمپلنت های معمولی قطر ۴/۳ میلیمتر تا ۶ یا ۵/۶ میلیمتر دارند در حالیکه مینی ایمپلنت ها قطری بین ۸/۱ میلیمتر تا ۸/۲ میلیمتر دارند .بیشتر برای جایگذاری دندان های لترال استفاده میشوند.همچنین میتوان از آنها برای اوردنچر نیز استفاده کرد.برای تثبیت دنچر(دست دندان) معمولی و جلوگیری از حرکت زیاد آنها نیز کاربرد دارند.
هزینه کاشت دندان
برخی از دندانپزشکان در مراحل کاشت دندان روکش های ایمپلنت را خودشان میسازند تا بخشی از هزینه کاشت دندان کاهش پیدا کند و در آن تاثیر داشته و اینکه شما نیازی نیست تا به دو دندانپزشکی مراجعه کنید و با این حالت استرس بیمار نیز کاهش پیدا می کند.
با جلسات رایگانی که برای بیماران فراهم می شود می توانند از چالشی که برای هزینه کاشت دندان محسوب میشود جلوگیری کرده و با توجه به بودجه ی فرد درمان را انجام داد زیرا برخی از بیماران هزینه ی لازم را برای این نوع درمان ندارند و باید با انجام مشاوره و پیشنهادات مالی مربوطه آن ها را مطلع کرده و بر بق آن قادر به انجام درمان باشند.
پیشنهاد مشاوران متخصص دندانپزشک به بیماران این است که برای پرداخت هزینه کاشت دندان تغییر زندگی خود را از بین نبرید تا بتوانید لبخندی زیبا و زندگی متنوعی را شروع کنید زیرا نیاز به تغییر در زندگی یکی از اصول اساسی بوده و ارزش ویزیت کردن را دارد .
پرداخت هزینه کاشت دندان که با انجام این درمان یکبار دیگر میتوان تغییر را در زندگی خود ایجاد کنید و بیماران این تصمصم بزرگ را ببینند. به این منظور با ارائه دادن هزینه های مختلف درمانی به بیماران میتوان شرایط واجد را در تصمصیم گیری آن ها به عمل اورد تا راهی را برای پرداخت درمانشان به عمل آورند.
برخی از بیماران ترس از قیمت بالای این درمان را دارند و اینکه چگونه این هزینه کاشت دندان را پرداخت کنند ولی نباید این هزینه و پرداخت آن نباید فرد را از تغییر کردن بازدارد و از درمان دور کند و با انجام مشاورات رایگان میتوان به نتیجه ی پرداخت رسید. تا اینکه فرد نوع درمان خود را انتخاب کرده و با آگاهی لازم و برآورد با خود درمان را آغاز کند.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:24

کلینیک ایمپلنت

ایمپلنت دندان یا کاشت دندان یکی از جدیدترین علومی دندانپزشکی است که در چند سال اخیر وارد درمان های تخصصی دندان پزشکی شده است و پیشرفت زیادی در این علم شده. زمانی که دندان کشیده می شود یا بر اثر حادثه ای می افد بر اثر تغییرات فیزیولوژی که برای استخوان های باقیمانده در فکین باقی مانده، شروع به تحلیل رفتن می کند. هنگامی که استخوان تحت فشار نباشد، یعنی اینکه در زمانی که شما غدایی را می جوید قدرت جوندگی نداشته باشد، استخوان سازها کمتر فعالیت می کنند و سلول هایی که باعث تحلیل استخوان می شود دو برابر فعالیت می کنند.
استخوان هم از نظر قطر و هم از نظر ارتفاع کم می شود. برای همین تمامی پزشکان در کلینیک ایمپلنت، ایمپلنت دندان یا کاشت دندان را به شما پیشنهاد می دهند که این عملکرد ادامه پیدا نکند و استخوان تحلیل نرود. یکی از بزرگترین کاربرد های ایمپلنت جلوگیری در تحلیل استخوان است.یک کلینیک ایمپلنت خوب برای مراجعین محترم در جلسات مشاوره اول از فواید درمانی ایمپلنت دندان یا کاشت دندان صحبت می کنند بعد در مورد درمان زیبایی. از فواید بعدی ایمپلنت اهمیت آن به عنوان یک ریشه دندان است، که با توجه به قطر استخوان و فضای خالی استخوان می توان در سایز های مختلف و قطر هاای مختلف ایمپلنت را انتخاب کرد.با توجه به پیشرفت هایی که در کلینیک های ایمپلنت صورت گرفته می توان ایمپلنت را به چند دسته تقسیم کرد. ایمپلنت ها بر اساس شیوه های مختلفی مهندسی می شوند که می توانند دریک یا دو مرحله کاشته شوند.
راه حل های جراحی ایمپلنت دندان
سینوس لیفت : هنگامی دندان های بیماران کشیده می شود یا دندان می افتد این فضا خالی می ماند و رفته رفته تحلیل می رود بخاطر این موضوع مراجعین باید عمل سینوس لبفت را انجام دهند تا با استفاده از پودر استخوان فضاهای خالی را پر کنند و بستر سازی برای کاشت ایمپلنت انجام دهند.موارد تجویز ایمپلنت دندان : ویژگی های بیمار مانند سن و سابقه جایگاه های گیرنده ایمپلنت یا سابقه تابش اشعه روی نتایج ایمپلنت موثر خواهد بود . به علاوه اعتقاد بر این است که سابقه مصرف سیگار می تواند بر روی روند پاسخ بافت استخوان در پدیده استئواینتگریشن (اتصال استخوان به ایمپلنت) تاثیر منفی داشته باشد.
موارد تجویز ایمپلنت
سایر فاکتورهای مربوط به بیمار مثل آلرژی با تیتانیوم در حال حاضر بسیار مورد بحث است .در بعضی موارد ممکن است در بدن بیمار راشها یا برجستگیهای ریز پوستی مشاهده شود.
وجود راش پوستی لزوما نشانه تشخیص آلرژی نیست بلکه ممکن است دلایل دیگری داشته باشد ، بسیاری از متخصصین پوست ، در حال حاضر تیتانیوم را به عنوان یک ماده آلرژیک نمیدانند . بعضی گزارشات در مقالات مبنی بر پاسخ های آلرژی به آلیاژهای تیتانیومی ممکن است به علت واکنش به آلومینیم یا وانادیوم باشد و نه تیتانیوم .

پیری به خودی خود باعث پاسخ ضعیف تر نسبت به ایمپلنت نمیشود . با این حال سنین خیلی پایین از موارد نسبی عدم تجویز ایمپلنت ها است زیرا ایمپلنت مانند یک دندان شیری که سطح اکلوزال پایین تری نسبت به بقیه دندانها دارد . در جای خود باقی مانده ولی فک بیمار به رشد خود ادامه میدهد که در سالهای بعدی به علت اینکه استخوان روی ایمپلنت که در داخل استخوان وجود دارد را می پوشاند اغلب باعث مشکلات پروتزی می شود پیشنهاد کلی این است که قراردادن ایمپلنت در افراد جوان ، تا تکمیل رشد جسمانی به تاخیر بیفتد .
در بیماران انتخابی ، هنگامی که انگیزه روانی قوی وجود دارد ، می توان ایمپلنت های دندانی را در کودکان استفاده کرد ولی در این موارد ترجیحا فقط در نواحی فک پایین و در ترکیب با درمان اوردنچر(overdentuer) انجام میشود .
در بیماران انتخابی ، حتی در کودکان ۳ – ۲ ساله ای که به دقت انتخاب شده اند ، می توان برای اتصال وسایل کمک شنوایی یا برای درمان اختلالات مادرزادی جمجمه ای صورتی به صورت کلینیکی از ایمپلنت استفاده نمود. علت و انگیزه چنین درمانی در کودکان کم سن جلوگیری از ناتوانی اجتماعی ناشی از نقایص شدید شنوایی یا بد شکلی های صورتی است که به روش های دیگر به طور موثری قابل درمان نیست .
بیماری که فشار خون بالا دارد اگر تحت نظر پزشک باشد می تواند از درمان ایمپلنت استفاده کند.بیمار دارای دیابت کنترل شده نیز می تواند از درمان ایمپلنت استفاده کند .بیماران دارای بهداشت مناسب و بیمارانی که از سلامت دهان و دندان برخوردار هستند میتوانند از ایمپلنت استفاده کنند.
اگر عرض استخوانی یا ارتفاع استخوانی خوبی داشته باشیم می توانیم از ایمپلنت برای بیمار استفاده کنیم.اگر مدت زمان زیادی از زمان کشیدن دندان نگذشته باشد می توانیم از ایمپلنت استفاده کنیم .
موارد عدم تجویز ایمپلنت دندان
موارد عدم تجویز ایمپلنت دندان : یکی از موارد نسبی عدم تجویز ایمپلنت ها در بیماری است که قبلا تحت پرتو درمانی قرار گرفته است، بیمارانی که در معرض پرتواشعه بوده اند ، برای درمان ایمپلنت باید به مرکز خصوصی که در مورد چنین بیمارانی تجربه کافی دارند ارجاع شوند . پیشنهاد شده در این بیماران جایگذاری ایمپلنت ها یک سال با تاخیر صورت بگیرد ، اما روش سریع تری نیز در مراکز خصوصی انجام شده و با نتایج خوبی همراه بوده است ، موفقیت مورد انتظار در این حالت حدود ۱۰ درصد کمتر از بیمارانی است که پرتوتابی نشده اند .
از طرف دیگر چنانچه بیماری که قبلا ایمپلنت دریافت کرده و استئواینتگریشن اتفاق افتاده است ، به پرتو درمانی نیاز پیدا کند ، لازم نیست ایمپلنت های او خارج شود .
شواهد تجربی نشان می دهد که ایمپلنت های استئواینتگریت شده ، علی رغم تابش اشعه در استخوان ثابت خواهند ماند ، اما ایمپلنت هایی که درست قبل از پرتو درمانی جایگذاری شدند . درصد شکست بالایی را داشتند .
مصرف سیگار به طور قابل توجهی موفقیت ایمپلنت های داخل دهانی را کاهش می دهد ، همچنین تداوم سوء مصرف مواد مخدر ممکن است جزء موارد عدم تجویز ایمپلنت باشد .علت این امر این است که مصرف سیگار و دخانیات ظرفیت حمل اکسیژن توسط هموگلوبین را کاهش می دهد و تغذیه بافت های استخوانی و بافت های نرم اطراف اطراف ایمپلنت به خوبی صورت نمیگیرد و ایمپلنت توسط اتصال بافت نرم به استخوان متصل بوده و خطر شکست آن افزایش می یابد.
افرادی که دارای دیابت کنترل نشده هستند نیز کاندیدای دریافت ایمپلنت نمیباشند زیرا خطر عفونت درآنها بالاتر می باشد و احتمال شکست ایمپلنت بالاتر می باشد.
کسانی که دچار حمله قلبی شده اند و کمتر از ۶ ماه از عمل جراحی قلبی آنها گذشته است نمیتوانند ایمپلنت بگذارند و باید ۶ماه تا ۱ سال از عمل آنها بگذرد و سپس با کسب اجازه از پزشک خود می توانند ایمپلنت بگذارند.

افرادی که جراحی های لثه ناموفق داشته اند و یا بهداشت ضعیفی دارند و اهمیتی به سلامتی دهان و دندان خود نمی دهند مناسب برای دریافت ایمپلنت نیستند.
میزان بافت کراتینیزه و چسبنده لثه فاکتور مهم دیگری است که باید برای بیماران بررسی شود وگر از لثه چسبنده خوبی برخوردار نیستند باید برای آنها جراحی لثه انجام گیرد و سپس از درمان ایمپلنت استفاده کرد .به طور کلی باید قبل از قرار دادن ایمپلنت آزمایشات کلی انجام گیرد تا هرگونه ابهام در مور د جراحی ایمپلنت از بین رود.
خصوصیات طراحی ناحیه اپیکال ایمپلنت
قسمت انتهایی یا اپیکالی یک ایمپلنت اغلب به صورت متقارب ( مخروطی ) است تا امکان جا گرفتن ایمپلنت در استخوان را قبل از آن که بدنه آن با استخوان کرستال درگیر شود فراهم می کند . در نتیجه نیازی نیست که بیمار دهانش را زیاد باز کند . این مسئله در مناطق خلفی دهان بیمار دارای اهمیت بیشتری است . این مورد مرحله اول قرار دادن ایمپلنت در استخوان را تسهیل می کند .
اغلب ایمپلنت های ریشه ای شکل در مقطع عرضی گرد هستند . این مورد باعث می شود که یک دریل گرد بتواند یک حفره گرد ایجاد کند که کاملا با شکل بدنه ایمپلنت تطابق دارد ، اما شکل گرد در مقطع عرضی ایمپلنت هنگام محکم شدن پیچ های اباتمنت با وارد آمدن نیروهای چرخشی به یک دندان در برابر نیروهای برشی – چرخشی مقاومتی ندارد . در نتیجه می بایست قسمت ضد چرخش به بدنه ایمپلنت و اغلب در ناحیه اپیکال آن متصل شود .
رایج ترین شکل قسمت ضد چرخش به صورت سوراخ یا دالان می باشد . یکی از معایب این حفره اپیکالی زمانی مشخص می شود که ایمپلنت نزدیک کف سینوس قرار داده شود یا صفحه کورتیکال را سوراخ کند . در این شرایط این حفره اپیکالی ممکن است با موکوس پر شود و منبع یک آلودگی میکروبی شود و یا از بافت فیبروزه پر شود در این صورت تماس استخوان با ایمپلنت در ناحیه اپیکال کاهش می یابد . این مشکل در صورت سبدی بودن طراحی بدنه ایمپلنت بیشتر می شود . توجه داشته باشید که ما در طراحی ایمپلنت به دنبال حداکثر تماس ایمپلنت با استخوان هستیم بنابراین نکات مطرح شده بالا در ماندگاری دراز مدت ایمپلنت بسیار مهم می باشد .
یکی دیگر از بخشهای ضد چرخش در بدنه ایمپلنت ، نواحی صاف یا شیارهایی است که در طول بدنه یا ناحیه اپیکال بدنه ایمپلنت وجود دارد .
استخوان در ناحیه این شیارها یا مناطق همواره رشد می کند و باعث می شود که نیروهای چرخشی بهتر تحمل شوند .
قسمت انتهایی هر ایمپلنت می بایست صاف بوده و نوک تیز نباشد – نوک تیز بودن سبب کاهش سطح تماس می شود و میزان استرس بر ایمپلنت در این ناحیه از استخوان افزایش می دهد .
رابطه بدنه ایمپلنت و سطح فانکشنال
نیروهایی که بر ایمپلنت وارد می شوند را می توان از نظر میزان ( اندازه ، شدت ) مدت اثر ، نوع و جهت ارزیابی کرد .
سطحی که نیروها بر آن وارد می شوند نیز با ویژگیهای فوق مرتبط می باشد و در میزان استرس وارد شده بر ایمپلنت تاثیر دارد . استرس مساوی است با مساحت سطح تقسیم بر نیرو F/A = S بنابراین برای کاهش استرس بر سطح یا باید نیرو کم شود یا سطح افزایش یابد .
در استخوانی که حجم ثابت دارد می بایست سطح ایمپلنت برای تحمل نیروهای فانکشنال تعدیل گردد . سطح فانکشنال سطحی است که نیروهای فشاری را به ناحیه تقابل ایمپلنت استخوان منتقل می کند .
سطح تماس فانکشنال برای کاهش استرس مکانیکی به استخوان سودمند است ، بیشترین میزان استرس بر سطح تقابل ایمپلنت – استخوان ، در استخوان D1 و D3 در فاصله ۵ تا ۹ میلیمتر کرستال ایمپلنت وارد می شود و بنابراین طراحی بدنه ایمپلنت در ناحیه کرونالی ( ۲ میلیمتر )برای توزیع و انتشار استرس های الکوزالی ( نیروهای عمودی جویدنی ) به استخوان اهمیت دارد .
به عنوان مثال یک ایمپلنت دارای ترد ( thread ) V شکل ۹ میلیمتری یا یک ایمپلنت با ترس معکوس ، سطح تماس کلی بیشتر نسبت به ایمپلنت با ترد مربعی ۱۳ میلیمتری دارند ۰ اما سطح فانکشنال که ناحیه تحمل نیروهای فشاری بیومکانیک در نواحی پر استرس است می تواند به دلیل طراحی و شکل هندسی ترد در ایمپلنت ۱۳ میلیمتری بیشتر باشد . سطح فانکشنال همچنین نقش مهمی را در شناسایی نواحی BIC ( اتصال ایمپلنت – استخوان ) در رابطه با تراکم ( دانسیته ) استخوان و تحت بارگذاری اولیه ایفاء کند )
استخوان نوع D1 که سخت ترین استخوان در ۲ فک می باشد ، بیشترین ضریب کششی ( MOE ) و همچنین بیشترین BIC اولیه را دارا می باشد که حدود ۸۰ % است ، استخوانهای نوع D2 ، D3 ، D4 داحیه تماس اولیه با ایمپلنت ، استخوان کمتری دارند به طوریکه استخوان نوع D5 طی ترمیم اولیه و برداشتن پوشش تیتانیومی ایمپلنت حدود ۲۵ % سطح تماس را با ایمپلنت داراست . در نتیجه به شکل هندسی طراحی بدنه ایمپلنت به طول آن و نیز دانسیته استخوان همگی به سطح فانکشنال ارتباط دارند .استحکام نوع D4 کمترین استحکام بیومکانیکی و کمترین BIC را داراست ، نیاز به سطح فانکشنال در ایمپلنت هایی که در استحوان نوع D1 هستند . کمترین میزان در ایمپلنت هایی که در استخوان D4 هستند بیشترین میزان را خواهد داشت .قطر یک ایمپلنت بر طول بدنه ایمپلنت تاثیر دارد زیرا سطح فانکشنال افزایش می یابد . در بعضی موارد بیشتر شدن نیروها و کمتر بودن دانسیته استخوان ( مثل نواحی خلفی دهان ) همیشه توسط قطر ایمپلنت جبران نمی شود .یک طرح درمان ایده ال می بایست شامل ایمپلنتی با طول ۱۲ میلیمتر یا بیشتر و قطر ۴ میلی متر در نواحی قدامی و ۵ میلیمتر یا بیشتر در نواحی خلفی باشد . چنانچه به دلیل استخوان ناکافی نتوان از ایمپلنت با سایز مناسب استفاده کرد ، می توان به جای پیوند استخوان با تغییر دادن طراحی بدنه ایمپلنت و در نتیجه افزایش سطح تماس فانکشنال این مشکل را برطرف نمود .
All On 4 : سابقه استفاده از ایمپلنت های دندانی برای جایگزینی دندان از دست رفته به ۳۰۰۰ سال پیش برمی گردد از آغاز تاریخ تمدن، بشر به فکر استفاده از وسایل مختلف برای جایگزینی اعضای از دست رفته بدن به ویژه دندان بوده و در این بین، از وسایلی مانند چوب، سنگ، فلز و حتی دندان های به جا مانده اجساد استفاده می کردند اما ایمپلنت های دندانی به شکلی که هم اکنوان مورد استفاده اند، نزدیک به ۳۰ سال است که مورد تایید مجامع مختلف بین المللی قرار گرفته و دنیای دندانپزشکی معرفی شده است.در روش های قدیمی تر به علت ساختارهای سطح ایمپلنت، زمان درمان طولانی تر بوده و در نتیجه زمان تحویل پروتز به بیمار پروسه طولانی تری را طی می کرده است. امروزه با ایجاد فناوری های نانو تکنولوژی و پیشرفت های چشمگیر در زمینه ایمپلنت، طول این دوره درمان بسیار کوتاه گردیده است.
در گذشته به ازای هر واحد دندان از دست رفته، حداقل یک ایمپلنت مورد استفاده قرار می گرفت اما در روش های جدید درمان بیمار و دندانپزشک این شاس را دارند که از تعداد ایمپلنت کمتری برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده شود.به این ترتیب بیمار قادر خواهد بود. در هر فک با قرار دادن ۴ تا ۶ ایمپلنت تی سی دندان های دست رفته را جایگزین کند. این مسئله در مورد بیمارانی که تعدادی از دندان های فرد را از دست داده اند و تعدادی را هنوز دارند نیز صدق می کند. رویای استفاده از دندان در همان روز خیلی زود به حقیقت مورد اطمینان بودن آن محرز شده است.به این ترنتیب بیمار در ابتدای صبح جراحی آونک خود را انجام می دهد. سپس قالبگیری در همان صبح انجام شده و بقیه مراحل آماده سازی پروتز در لابراتور اختصاصی پروتزهای دندانی طی می شود. به بیمار دستورات رژیم غذایی و بهداشتی داده می شود و بیمار جهت استراحت مرخص می گردد. سپس بیمار عصر همان روز جهت گرفتن پروتز نهایی خود به مطب مراجعه می کند این تکنیک در حال حاضر به علت مقبولیت کلینیکی و علمی در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان نظیر و آمریکا و اروپا در حال استفاده می باشد.در سه سال اخیر بیش از ۳۰۰ عنوان مقاله و نشریات معتبر علمی در این زمینه به چاپ رسیده و نتایج درخشان آن در سراسر دنیای گزارش گردیده است.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:06

ایمپلنت دندانی در کودکان

بیماران در حال رشد اغلب به بازسازی های پروتزی در نواحی بی دندان نیاز دارند. تروما و هاپیودنشیا شابع ترین ناهنجاری های مسبب بی دندانی مادرزادی کودکان هستند. درمان معمول بیماران قبل از تکمیل رشد اسکلتی و دندانی، پروتزهای متحرک است.
با این حال تحلیل استخوان الویول باقی مانده، مشکلات پریودنتال و پوسیدگی های ثانویه با کاربرد پروتز متحرک افزایش می یابد. امروزه ایمپلنت به علت کاهش نیاز به اماده سازی دندانی در بی دندانی نسبی، افزایش گیر وثبات در بی دندانی کامل، افزایش زیبایی و قدرت جوندگی و بهبود کیفیت زندگی در بسیاری موارد بهترین طرح درمان در نواحی بی دندان بوده و تمایل به استفاده از آن به علت موفقیت پروتزهای متکی بر آن رو به افزایش است.
در یک متا آنالیز، میزان بقای ایمپلنت ۶ ماه بعد از تحمل بار ۹۳٫۶ % برای دنچرهای نسبی ثابت و ۹۷٫۵ % برای روکش های تک ذکر شد. بزرگ ترین نگرانی در قراردهی ایمپلنت در کودکان و نوجوانان، رشد اسکلتی و دندانی است. اثر رشد بر موقعیت ایمپلنت و اثر ایمپلنت و پروتزهای متکی بر ان بر رشد اسکلتی و دندانی ، محدودیت هایی در کاربرد معمول ان در افراد در حال رشد ایجاد می نماید. درخواست بیشتر جهت کاربرد ایمپلنت به علت افزایش اگاهی والدین از اثرات مثبت روانی آن، همچنین تمایل به درمانی با ثبات تر و بهبود حفظ استخوان از نظر فیزیولیژیکی در نواحی بی دندان مادرزادی یا ترومایی در مقایسه با پروتز متحرک، دندانپزشک را مجبور به ارزیابی و اگاهی بیشتر از روند رشد و اثرات متقابل آن با قراردهی ایمپلنت می نماید.
با وجود مزایای کاریرد زودهنگام ایمپلنت در برخی بیماران با شرایط ویژه با فواصل زیاد بین دندانی قراردهی تاخیری ایمپلنت تا زمان تکمیل رشد اسکلتی و دندانی و کاریرد درمان های جایگزین نظیر پروتزهای متحرک و ثابت و ارتودنسی ثابت شده است. زیرا ایمپلنت در یک محیط دینامیک قرار داده می شود و مشابه دندان عمل نمی کند و در طی رشد و جابجایی دندان ها نیز ثابت است و سبب ناهنجاری و برهم زدن ردیف دندانی می شود.
از سوی دیگر تفاوت های فردی فراوان و غیر قابل پیش بینی به خصوص قبل از تکمیل رشد نیز پیشگویی نتایج ایمپلنت گذاری را ناممکن می سازد. لذا قراردهی ایمپلنت در دوران دندانی مختلط و حتی طی بلوغ، پیش اگهی محدودی دارد و درصورتی که دندان پزشک مجبور به قراردهی زودهنگام ایمپلنت است، نواحی بی دندان طویل تر و متعددتر بر بی دندانی های منفرد برتری دارند.
جراحی ایمپلنت
جراحی ایمپلنت در سه مرحله انجام می شود که هر کدام از این مراحل باید مهم و باید تمام این مراحل انجام شود.

مرحله اول جراحی ایمپلنت
در این مرحله شما می بایست یک متخصص ایمپلنت خوب پیدا کنید. بعد از پیدا کردن ایمپلنتولوژیست مناسب باید برای مشاوره باید حضوری و رایگان به کلینیک مورد نظر بروید. بعد از بررسی کردن و ویزیت شما اگر عکس opg تهیه نکرده باشید دندانپزشک شما را برای گرفتن عکس به نزدیکتر مرکز برای تهیه عکس می فرسد ( بهتر است که شما قبل حضور پیش دندانپزشک حتما عکس opg تهیه نمایید )
بعد از تهیه عکس متخصص ایمپلنت با بررسی عکس opg شما، خواهد گفت که نیاز به پیوند استخوان دارید یا خیر. در صورت نیاز شما به پیوند استخوان جراح ایمپلنت به شما یک وقت برای جراحی سینوس لیفت خواهد داد، بعد از جراحی سینوس لیفت ایمپلنتولوژیست به نسبت به آناتومی بدن شما برای جذب پیوند استخوان وقت ویزیت می دهد که شما در آن جلسه در صورت جذب پیوند استخوان وقت بعدی جراحی ایمپلنت داده می شود که معمولا بین سه تا شش ماه است. در صورت نیاز نبودن به سینوس لیفت، متخصص ایمپلنت برای شما زمان جراحی ایمپلنت را مشخص می کند و اقدامات لازمی که باید در روز جراحی انجام بدین را به شما خواهد گفت.

مرحله دوم جراحی ایمپلنت
انجام اقداماتی که جراح ایمپلنت به شما گفته است.
این اقدامات شامل:در صورتی که سیگاری هستید بهتراست حداقل یک هفته قبل از عمل نباید سیگار بکشید زیرا لثه و استخوان فک قادر به جذب ایمپلنت نمی تواند بشود. البته برای این مورد هم راهکارهایی است که ایمپلنت هایی برای بیماران سیگاری طراحی شده ک قیمت بسیار بالایی نسبت به دیگر ایمپلنت ها دارد و مقلوب به صرفه نیست.
اگر شما بیماری خاصی داشته باشید باید با پزشک معالج خود مشاوره ای داشته باشید که کاشت ایمپلنت برای شما مشکلی ایجاد نکند.
خوردن صبحانه قبل عمل بسیار لازم و ضروری است. اگر شما صبحانه لازم برای جراحی ایمپلنت میل نکرده باشید ممکن است هنگام جراحی فشار شما کاهش پیدا کند یا به اصطلاح ضعف کنید و جراحی ایمپلنت متوقف بشود.

مرحله سوم در جراحی ایمپلنت
روز جراحی شما باید در سر وقتی که به شما داده می شود در کلینیک تخصصی ایمپلنت حاضر شوید.
شما نباید استرس داشته باشید زیرا استرس شما بیهوده است اگر در انتخاب جراح ایمپلنت خود دقت کرده باشید.
متخصص ایمپلنت بعد از بی حسی شما روپوش استریل جراحی ایمپلنت را آغاز می کند. این جراحی از نظر زمان بستگی به تعداد دندان های کاشته شده دارد. برای هر دندان حدود بیست دقیقه زمان لازم است.
پس از پایان جراحی ایمپلنت، ایمپلنتولوژیست داروها لازم بعد را برای شما تجویز می کند و نکات لازم را به خواهد گفت.

مرحله چهارم جراحی ایمپلنت
انجام اقدامات بهداشتی لازم که متخصص ایمپلنت بعد از جراحی به شما گفته است.
اقداماتی بهداشتی مانند استفاده از دهان شوی و مسواک زدن و خوردن دارو های تجویزی است.
معمولا بعد از جراحی ایمپلنت شما برای چک آپ یک هفته بعد از جراحی به مطب ایمپلنتولوژیست خود می روید. در این جلسه قالب گیری و اقدامات لازم برای ساخت تاج دندان صورت می پذیرد.
جلسه بعد برای گرفتن کار نهایی به جراح ایمپلنت خود مراجعه می کنید و در صورت نداشتن اصلاحیه کار شما به اتمام می رسد.
برای چک آپ شما لازم است سالی یک الی دو بار به نزد متخصص ایمپلنت خود بروید.

بهترین متخصص ایمپلنت
یکی از مهمترین و بیشترین سوالات مراجعه کنندگان ایمپلنت این است که بهترین متخصص ایمپلنت در ایران و تهران کجاست یا بهترین متخصص ایمپلنت چه شخصی است. به کمک این مقاله شما می توانید سوال فوق را براحتی جواب دهید و خودتان بهترین گزینه برای انتخاب بهترین متخصص ایمپلنت باشید.

اگر شما مقالات دیگر ایمپلنت که در سایت موجود است را مطالعه کرده باشید با این موضوع کاملا آشنا هستید که ایمپلنت از دو بخش اصلی جراحی و پروتز( روکش ) تشکیل می شود، پس بهترین متخصص ایمپلنت کسی باید باشد که کاملا به جراحی و پروتز آشنا باشد و تجربه کافی در این زمینه را داشته باشد تا اگر در مواقعی که شرایط خوب پیش نرفت بتواند از عهده درمان بر بیاید.
بهترین متخصص ایمپلنت دندانی یا ایمپلنتولوژیست برای درمان ایمپلنت باید دانش عملی کافی را داشته باشد و برای تبحر در جراحی بسیار باید تمرین داشته باشد در غیر این صورت به هیچ عنوان نمی تواند از عهده جراحی ایمپلنت بر بیاید.بهترین متخصص ایمپلنت علاوه بر موارد فوق باید دید فنی برای تجویز پروتز برای بیماران داشته باشد.

منتشرشده در مقالات سایت

ایمپلنت یکی از بهترین راههای کاشت دندان است ولی هنوز اغلب مردم از جراحی ایمپلنت می ترسند و بدلیل همین ترس نمی توانند کاشت دندان انجام دهند و افراد نیازمند به کاشت دندان از این درمان بسیار ضروری منصرف می شوند.
امروزه با پیشرفت علم می توان جراحی ایمپلنت را به روش PUNCH FLAPLESS TECHNIQU بدون درد و خونریزی زیاد انجام می شود.
مزایای روش PUNCH FLAPLESS TECHNIQU برای جراحی ایمپلنت بدون درد و خونریزی
بالا بودن سرعت کاشت : که این روش در کتر از سه دقیقه دقیقه انجام می شود.
کاهش یافتن خونریزی که برای افرادی که دارای فشار خون بالا هستند و افرادی که از داروهای ضد انعقادی خون استفاده می کنند بسیار سودمند است.
کمترین درد : به دلیل اینکه میزان تروما تا %۹۵ کاهش پیدا می کند باعث می شود که درد به کمترین فشار برساد.
عوارض جراحی به کمترین میزان می رسد.
افزایش یافتن موافقیت درمان به دلیل کاهش یافتن عفونت که از روش PUNCH یا FLAP استفاده می شود.
بهترین روشی که برای افراد سیگاری می شود استفاده کرد.
پایین آمدن سطح تحلیل استخوان به دلیل باز و بسته کردن لثه
بیشتر درمان های جراحی ایمپلنت در مطب دندانپزشکی و با بی حس کننده ها انجام می شود. برای کاهش استرس بیماران دندانپزشکان در شب قبل از عمل جراحی ایمپلنت آرام بخش توصیه می کنند. در یک نظرسنجی مشخص شد که اضطراب کاشت ایمپلنت به اندازه اضطراب کشیدن دندان است، پس جای هیچ نگرانی نیست.
مرحله اول جراحی ایمپلنت به روش بالا ایمپلنت بدون درد و خونریزی
اقدام اولیه دندانپزشک با آماده سازی دهان بیمار و شکافتن لثه در جایی که قرار است ایمپلنت کاشته شود و با تجهیزات پزشکی سوارخی در اندازه مشخص در محل مورد نظر ایجاد می شود و بعد از قرار دادن ایمپلنت در ناحیه مورد نظر لثه را به حالت اولیه خود با کمک ببخیه باز می گرداند. بعد از انجام جراحی ایمپلنت اقدامات بعدی تجویز دارو، توصیه های بهداشتی بعد از عمل جراحی ایمپلنت و قرار ملاقات بعدی را به شما ارائه دادن است. نکته ی بسیار مهم که شما باید دقت بفرمایید این است که بعضی از جراحی های ایمپلنت فقط در یک جلسه انجام می شود.
مرحله دوم جراحی ایمپلنت
در این مرحله پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان و محکم شدن ایمپلنت در لثه عمل جراحی برداشتن سرپوش و جایگذاری تاج مصنوعی اولیه انجام می شود. در این مرحله زمان کمتری نسبت به جراحی ایمپلنت صرف می شود. در این مرحله اگر پزشک صلاح بداند روکش موقت تاج بر روی ایمپلنت قرار خواهد گرفت. پس از انجام این اقدامات مرحله دوم قالب گیری صورت می گیرد تا تاج نهایی در لابراتوار طراحی و ساخته شود.
مرحله پایانی جراحی ایمپلنت
مستقر کردن روکش دندان مصنوعی پس از ساخته شدن تاج در لابراتوار دندانپزشک با دقت آن را بررسی خواهد کرد که مشکلی در طراحی آن نباشد و در صورت عدم کیفیت مطلوب آن برای رفع مشکل به لابراتوار ارسال کرده و مشکل را حل می کند. بعد از بررسی مجدد تاج را بر روی ایمپلنت ( آباتمنت ) قرار می دهد. سپس اقدامات مراقبتی بعد از جراحی ایمپلنت به بیمار تجویز می شود.
ایمپلنت در افراد با استخوان های تحلیل رفته و افراد سیگاری
درمان ایمپلنت : آیا ایمپلنت برای تمام بیماران با استخوان به شدت تحلیل رفته ممانعت دارد؟ مواقعی که استخوان فک بیمار ایمپلنت دچار تحلیل نسبتا شدیدی شده باشد، به طور مثال در اثر تصادف، مصرف بلند مدت دندان های متحرک نا مناسب و یا تومورها، دیگر قادر به بازسازی استخوان لازم برای ایمپلنت به وسیله مواد مصنوعی نیستیم. همچنین نمی توان تمام میزان استخوان لازم را از دهان فرد گرفت و متخصص ایمپلنت به ناچار باید استخوان لازم برای درمان ایمپلنت را از قسمت های دیگر بدن بیمار مانند دنده یا لگن بگیرد. این موارد بسیار نادر هستند و به عنوان آخرین راه حل برای بیماران ایمپلنت به کار گرفته می شود.
آیا استعمال سیگار و دخانیات منجر به شکست در درمان ایمپلنت می گردد و برای افراد سیگاری امکان درمان ایمپلنت نیست؟
چیزی که از لحاظ علمی ثابت شده است این است که سیگار یک عامل خطرناک و مضر برای ایمپلنت دندان به شمار می آید. سیگار باعث می شود احتمال شکست ایمپلنت دندان به چندین برابر برسد. اما باید خاطر نشان کرد در حالت نرمال احتمال شکست ایمپلنت دندان بسیار کم است، بنابراین کاشت ایمپلنت دندان برای افراد سیگاری هم تا حد بسیار خوبی (تا ۹۰%) موفقیت امیز است. پس نمی توان به صورت ۱۰۰% و مطلق گفت که نمی توان برای بیماران سیگاری درمان ایمپلنت انجام داد.
برای بیماران سیگاری خواهان ایمپلنت می توان گفت عواملی مانند میزان سیگار مصرفی در روز، زمان آغاز سیگار کشیدن و … در میزان احتمال شکست ایمپلنت تاثیرگذار است. توصیه می شود در یک دوره قبل از کاشت ایمپلنت و یک دوره پس از کاشت ایمپلنت دندان این افراد از کشیدن سیگار پرهیز کنند.
سینوس لیفت چیست؟
سینوس لیفت در گذشته فقدان حجم کافی استخوان و یا کیفیت نامناسب آن از موارد عدم تجویز ایمپلنت به شمار می آمد ولی امروزه با کمک تکنیک های پیشرفته حتی در مواردی که استخوان کیفیت چندان مناسبی ندارد (نظیر قسمت های خلفی ماگزیلا) درمانهای ایمپلنت پیشرفت چشمگیر یافته اند.
شکل دیگری که در ناحیه خلفی ماگزیلا و به خصوص پس از کشیدن دندان های مولر به وجود می آید ، افتادگی سینوس ماگزیلا و تحلیل پیشرونده استخوان در ناحیه خلفی و بخصوص در دیستال ماگزیلا است.
مراحل سینوس لیفت به روش باز
سینوس ماگزیلا بزرگترین حفره پارانازال می باشد و حجم زیادی از استخوان فک بالا را اشغال نموده است. این سینوس یک حفره محتوی هوا به شکل هرم با چهار زاویه و دارای چهار دیوار می باشد. در سینوس ماگزیلا توسط یک استیوم طبیعی با حفره بینی همان طرف ارتباط برقرار می کند. وظیفه این حفره ، مرطوب کردن و گرم کردن هوایی است که استنشاق می کنیم. عملکرد دیگر آن کاهش وزن استخوان های صورتی حمایت از کف جمجمه در مقابل آسیب و ضربه ، ایجاد عایق حرارتی برای مراکز عصبی فوقانی و تاثیر غیر مستقیم در صدا با ایجاد یک محفظه رزونانس است.
دیوار داخلی سینوس توسط غشا مخاطی پوشانده شده است.( اشنایدرین ممبرین ) که شامل اپیتلیوم مژکدار شبیه سنگفرشی استوانه ای است که توسط سلول های بازال می باشد. ضخامت غشا بین ۰٫۱۳ تا ۰٫۵ میلیمتر متغیر است. اگر ضخامت غشا به ۳ تا ۴ میلیمتر برسد باید با متخصص گوش و حلق و بینی مشورت گردد.
میزان موفقیت یک ایمپلنت به میزان Osteointegration (اصطلاحا جوش خوردن ایمپلنت استخوان) در دراز مدت بستگی دارد که آن نیز بستگی به ثبات اولیه یعنی تراکم کرتکس استخوانی و کیفیت آن و ثبات ثانویه یعنی رشد پیشرونده استخوانی در اطراف تماسی سطوح ایمپلنت دارد.
بنابراین در شرایط نقص استخوانی افزایش کمیت استخوان بسیار مهم و تاثیر گذار است تا حدی که بتوان ایمپلنت داخل استخوانی را با طول مناسب در نواحی خلفی – طرفی ماگزیلا جای دارد. بنابراین تجویز بالا بردن کف سینوس با گسترش مشخص ، یکی از راه ها می باشد.
سینوس لیفت با روش جدید بالون
یکی از تکنیک ها ایجاد پنجره جانبی استخوان (Bone Window ) از طریق انتروستومی می باشد که این پنجره به آرامی به سمت داخل سینوس فشار داده و چرخانده می شود. این عمل نیازمند جداسازی سنجش از غشا از کف سینوس می باشد. سپس پیوند استخوانی در زیر غشا قرار داده می شود و ناحیه باز شده بسته میشود. عموما از استخوان اتوژن به عنوان پیوند استفاده می گردد.
امروزه از تکنیک های رژنراتیو جدیدی نیز که سالهای اخیر ابداع شده اند ، استفاده از فاکتور های رشد BMP-2 و۱ BMP و پلاسمای غنی از پلاکت PRP و … نیز کمک گرفته شده است.
سینوس لیفت و به کارگیری ایمپلنت و پیوند استخوان
آیا روش های جایگزین سینوسی با روش پنجره جانبی وجود دارد؟ پاسخ مثبت است.
روش های جایگزین شامل :
1. ایمپلنت هایی با اندازه کوچک
2. ایمپلنت هایی با انحراف مزیو – دیستالی
3. ایمپلنت های جایگذاری شده قبل و بعد از سینوس
4. پروتز هایی با کانتی دور دیستال
5. Osteotome Sinus elevation
سینوس لیفت و پیوند استخوان
مزایای تکنیک بلند کردن کرستال سینوسی BAOSFE
در بلند کردن کف سینوس با تکنیک اسنتئوتوم ، افزایش حجم تا حدود ۰٫۵ سانتی متر مکعب ضروریست در حالیکه با تکنیک بلند کردن سینوس از پنجره های جانبی (Lateral Window) زمانیکه ریج باقیمانده ۵ میلیمتر و حلول ایمپلنت ۱۳ میلی متر باشد افزایش حجم باید در حدود ۳,۵ ± ۱٫۳۳ میلی متر مکعب باشد. در این روش مورفولوژی و عملکرد سینوس دچار تغییرات جزیی می شود و علاوه بر آن بلند کردن فلپ موکو پریوستال محدود به ناحیه کرت می شود و بنابراین آسیب محدودی به جریان خون دیواره جانبی سینوسی وارد می شود.
همچنین احتمال سوراخ شدگی Perforation غشا کف سینوس کمتر بوده و تغییرات پاتولوژیک مخاط سینوسی و سینوزیت هم در مقایسه با موارد جراحی از دیواره جانبی کمتر است.
معایب تکنیک BASOFE در مقایسه با دیوار جانبی Lateral Window
مهمترین جنبه منفی بلند کردن کرشال سینوسی استفاده از چکش جراحی برای متراکم کردن ترابکولهای استخوانی با استئوتوم است. همچنین با حضور یا عدم حضور ماده پیوندی ، نیروی بیشتری برای شکستن کف سینوس لازم است که ممکن اس برای بیمار تروماتیک بوده و باعث ناراحتی او شود. استفاده از فرزها به میزان زیادی باعث کاهش ناراحتی بیماری می شود ولی در عوض میزان زیادی استخوان برداشته می شود.
محدودیت دیگر این است که در تکنیک BASOFE میزان بلند شدن کف سینوس است که مقدار کمتری است نسبت به دسترسی از Lateral Window زیرا بلند کردن فقط در ناحیه محدودی از غشا سینوسی است. افزایش ارتفاع عمودی در BASOFE همراه با قراردهی همزمان ایمپلنت از ۳ تا ۵ میلیمتر متغیر است. این میزان بلند شدگی در Lateral Window حدود ۱۰ میلیمتر می باشد.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 12:46

جرم گیری ایمپلنت

سوالی که امروزه مطرح می گردد این است که آیا ایمپلنت ها هم نیاز به جرمگیری دارند؟ در پاسخ به این سوال باید بگوییم بله برای نگهداری از ایمپلنت نیاز به جرمگیری ایمپلنت داریم .
آیا جرم گیری ایمپلنت ها با وسایلی مانند وسایل جرم گیری معمولی انجام می گیرد؟ خیر.
قلم های جرمگیری دندان ، از فلز های استینلس استیل ساخته شده است و تحدب و تقعر هایی دارد که اطراف ریشه دندان ها را بتواند لمس کرده و دقیقا جرمگیری می کند.
قلم های جرمگیری ایمپلنت ها از تیتانیوم مخصوص و سخت ساخته شده است و با تکنولوژی های دقیق و از جنس ایمپلنت ها. این امر به این دلیل صورت گرفته است که به علت همجنس بودن کورت ( قلم مخصوص جرمگیری) و ایمپلنت هیچ گونه ریسکی برای نبادل یونی و تغییر سطحی ایمپلنت یا رسوب ذرات استیل در سطح ایمپلنت وجود ندارد. سطح ایمپلنت به علت طراحی دقیق کورت ها خراشیده نمی شود و با سطح ایمپلنت ها نیز تطابق کامل دارد. همچنین زوایای مناسبی نیز دارد.
چکاپ های دوره ای ، در ایمپلنت بسیار مهم است و بیماران عزیز باید در نظر داشته باشند که در صورت وجود جرم و یا پلاک میکروبی دندانپزشک آنها را آگاه کرده و با انجام یک جرمگیری دقیق و در عین حال ساده ، از مشکلات بوجود آمده در اطراف ایمپلنت جلوگیری می گردد و به این ترتیب ماندگاری ایمپلنت ها افزایش میابد.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 12:43

ایمپلنت دیجیتال چیست؟

بدون شک امروزه فن آوری دیجیتال در قرن بیست و یکم جایگاه ویژه ای در همه ابعاد زندگی بشر پیدا کرده است. رشته دندانپزشکی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، به طوری که یکی از مواد درسی که رشته دندانپزشکی در کشورهای پیشرفته تدریس می شود دندانپزشکی نوین یا دیجیتال می باشد.
دندانپزشکی دیجیتال در حوزه های مختلف دندانپزشکی از جمله تشخیص ، طرح درمان ، زیبایی و ایمپلنت و بازسازی های فکی و صورتی نیز وارد شده است که در این مقاله مختصری در مورد کاربرد ایمپلنت دیجیتال می پردازیم.
دندانپزشکی و به خصوص ایمپلنت با محوریت دیجیتال ( ایمپلنت دیجیتال ) ، می تواند جایگزین بسیار مناسبی برای روشهای سنتی جراحی ایمپلنت ، پروتز دندان ثابت ، زیبایی و … باشد.به منظور کاهش مشکلات احتمالی در روشهای قدیمی ، با کمک فن آوری دیجیتال میتوان سرعت ، دقت ، کیفیت به مراتب بالاتر و زیبایی در خلق درمانهای بهتر برای بیماران گرامی صورت می گیرد.
به همین منظور در مجموعه کلینیک های تخصصی دندانپزشکی هومینا نیز همگام با پیشرفتهای تکنولوژی دیجیتال از این فن آوری در درمانهای زیبایی و ایمپلنت بهره خواهد برد و به ارائه بهترین خدمات با بالاترین کیفیت در عین دقت بالا خواهد پرداخت .
در دیجیتال ایمپلنت یک راهنمای جراحی توسط دستگاه های بسیار دقیق ساخته میشود .چرا راهنمای جراحی ساخته میشود ؟ راهنمای جراحی چه مزیت هایی برای بیمار دارد؟ این روش چه فرق هایی با روشهای سنتی دارد؟ و سوالات بسیار زیادی که به آن پاسخ خواهیم داد.
با کمک راهنمای جراحی ، تشخیص و طرح درمان ، همچنین عمل جراحی ایمپلنت در زمان بسیار کوتاه و به طور دقیق انجام خواهد شد.این روشی مطمئن و ایمن برای بیمار است و موجب میشود بیمار جلسات کوتاه و در زمان اندکی صاحب ایمپلنت و پروتز ثابت گردد.
با کمک راهنمای جراحی به طرز بسیار دقیقی از همان ابتدای جراحی میتوان ، اباتمنت بیمار را تحویل داد و جای گذاری نمود.جای گذاری اباتمنت باعث می شود حداقل آسیب به لثه وارد شود و فرم و قرارگیری لثه در اطراف ایمپلنت بسیار زیبا باشد و تطابق بیولوژیکی و زیبایی فوق العاده ای به همراه پروتز ثابت داشته باشد.
چه ابزار یا عکسهایی در این روش ( ایمپلنت دیجیتال ) مورد نیاز است؟
یکی از ملزومات این روش این است که بیمار حتما باید عکس اسکن شده یا CBCT داشته باشد.مورد بعدی این است که یک تصویر برداری داخل دهانی از بیمار به عمل می آوریم و اگر دوربین داخل دهانی موجود نباشد میتوان از فک بیمار مدل گچی (کست ) تهیه کرد.علت نیاز به عکس اسکن این است که به طور دقیق لندمارک یا (نشانه) های آناتومیکی فک بیمار اعم از سینوس ، عصب تحت فکی و چانه ای و دوری و نزدیکی به عصب را در این عکس ها خواهیم دید.
درحالیکه در رادیوگرافی پری اپیکال یا OPG نمیتوان به طور دقیق این موارد را مشاهده کرد چرا که در عکس پری اپیکال محدودیت مشاهده نواحی اطراف بی دندانی را داریم و در عکس OPG هم بزرگنمایی یا روی هم افتادگی دندانها و لندمارک ها باعث میگردد فضای استخوانی مورد نیاز برای دریل کردن و قرار دادن ایمپلنت را دقیقا اندازه گیری نماییم.
مورد دیگر این است که عکسهای OPG و یا پری اپیکال تصویر دو بعدی به ما میدهند و نه تصویر سه بعدی ، در حالیکه تصویر اسکن شده نمای سه بعدی به دندانپزشک ارائه می کند.
نکته بسیار مهم این هست که هنگامی که راهنمای جراحی در داخل دهان بیمار قرار میگیرد کاملا روی دندانها و لثه و ناحیه بی دندانی فیکس و ثابت میگردد و تکان نمیخورد.این مورد باعث میگردد هنگام دریل موقعیت اصلی استخوان دریل شود و حداقل برداشت بافت استخوانی را داشته باشیم.

منتشرشده در مقالات سایت
سه شنبه, 16 بهمن 1397 ساعت 10:36

مراحل ساخت ایمپلنت دندان

فلز تیتانیوم از فلزات Non-Precious محسوب میشود و هزینه بالای آن بدلیل مراحل متعدد تولید میباشد از طرف دیگر بعضی از این مراحل دست ساز بوده و هنوز مکانیزه نشده. ابتدا باید فلز تیتانوم توسط حرارت دیدن به گرید مورد نظر رسیده باشد و یا آلیاژ آن تهیه شود بعد از آن مفتول هایی با قطر های لازم ساخته میشود این قطر ها به اندازه قطر ایمپلنت هایی است که باید تولید شود. بعد از این مرحله مفتول ساخته شده به طول های مورد نظر تقسیم میشود که این اندازه ایمپلنت دندانی را تعیین میکند.

از این قسمت به بعد هزینه تولید بالا میرود زیرا قطعات برش خورده باید تک تک به ماشین CNC وصل شده و سطح خارجی و داخلی آن تراشیده شود هر چه گرید تیتانیوم سخت تر باشد میزان فرسودگی فرزهای الماسی بیشتر خواهد بود و در نتیجه باید زودتر تعویض شوند. عدم تعویض فرزهای ماشین تراش باعث میشود رزوه های ایمپلنت دندانی چه در داخل و چه در خارج آن دقت لازم را نداشته باشد.

حالا باید ایمپلنت ها سند بلاست شوند برای اینکار از اکسید آلومینیوم استفاده میشود برای کیفیت بهتر پودر مصرف شده از یک سو وارد مخزن سند بلاست شده و توسط ساکشن بعد از عملیات از سوی دیگر خارج میشود و هرگز نباید این پودر ریسایکل شود کمپانی هایی که این کار را انجام میدهند حتما تاثیر منفی آنرا در کیفیت سند بلاست نشان میبینند.

بعد ازسند بلاستینگ تیتانیوم برای اسید شویی ارسال میشود. دراینجا برای اینکه داخل فیکسچر آسیب نبیند باید سطح داخلی آن توسط تفلون پوشانده شود انجام این مرحله مستلزم صرف وقت و هزینه زیاد میباشد. پس از اسید شویی ایمپلنت دندانی شسته میشود و برای بسته بندی ارسال میشوند بسته بندی هم از مراحل پر هزینه ایمپلنت دندانی محسوب می شود. پس از بسته بندی اولیه ایمپلنت دندانی برای استریل کردن با اشعه گاما ارسال میشود و سپس جهت بسته بندی نهایی و شماره سریال گذاری وارد آخرین مرحله تولید میشوند.

ایمپلنت ها باید سند بلاست شوند تا سطح جانبی آن بزرگتر شود عمل سند بلاست تا ۴۰۰ برابر سطح جانبی ایمپلنت را بزرگتر می کند و بنابراین تماس ایمپلنت دندانی و استخوان ۴۰۰ برابر بیشتر میشود تشکیل استخوان در خلل و فرج ایمپلنت دندانی باعث میشود که ایمپلنت دندانی به استخوان جوش بخورد که به این پدیده استواینتگریشن گفته میشود درست مثل چسبیدن کامپوزیت به مینای دندان.

در استواینتگریشن پیوند شیمیایی بین تیتانیوم و استخوان وجود ندارد و اتصال فقط فیزیکی میباشد و این درگیری به اندازه ای زیاد است که تیتانیوم به استخوان کاملا جوش خورده به نظر میرسد طوری که بعد از زمان استواینتگریشن حدود ۴۰۰ نیوتن نیرو لازم است تا ایمپلنت دندانی از استخوان جدا شود.

SLA یک روش قدیمی برای سند بلاست کردن ایمپلنت است که امروزه هم همین روش انجام میشود حرف S برای sand blast حرف L برای large grit به معنای دانه های درشت سند بلاست و حرف A برای واژه acid wash بکار رفته است بطور مختصر یعنی اینکه پس از تراشیده شدن ایمپلنت در ماشین CNC باید سند بلاست شود و سپس با اسید شستشو شود تا موادی که روی ایمپلنت مانده شسته شوند.

RBM این واژه بر گرفته از resorbable blast media به معنای اینکه عمل سند بلاست در محیطی گرم و تحت فشار انجام میشود که که این امر باعث شدت کار می شود و همینطور بقایای کمتری از ماده سند بلاست بر روی ایمپلنت بجا میماند.

اجزای تشکیل دهنده ایمپلنت دندانی
ریشه ( فیکسچر)
تاج (آباتمنت)
کاور اسکرو
هیلینگ آباتمنت یا Gingival Former
پیچ اتصال آباتمنت به فیکسچر
قطعات اتصال ریشه به دست دندان locator /ball & socket
پلاستیک آباتمنت برای ساخت آباتمنت با اشکال خاص و دلخواه

زمان لازم برای جوش خوردن ایمپلنت دندانی
فک پایین – سه ماه
فک بالا – پنج ماه
این یک قانون کلی است که می تواند در شرایط مختلف متفاوت باشد مثلا اگر در فک بالا لیفت سینوس انجام شده باشد بهتر است یک ماه بیشتر فرصت داده شود تا استخوان جدید به تراکم بیشتری برسد. از دیگر مواردی که ممکن است نیاز به مدت زمان بیشتری باشد انواع گرافت استخوانی و یا اسپیلیت کردن استخوان است.

همچنین در شرایطی که استخوان تراکم کمتری داشته باشد باید زمان بیشتری لحاظ شود تا تراکم استخوان به حد مطلوب برسد و در شرایط ایده آل استخوانی میتوان از مدت انتظار کم کرد این وقتی است که طول و عرض ایمپلنت دندانی کاشته شده ایده آل برای دندان جایگزین باشد. و این ایمپلنت دندانی باید با نیروی بالاتر از ۳۵ نیوتن کاشته شده باشد.

منتشرشده در مقالات سایت
سه شنبه, 16 بهمن 1397 ساعت 10:24

ایمپلنت دندانی چیست ؟

تعریف ایمپلنت دندانی به پیچ ساخته شده از جنس تیتانیوم گفته می شود که در استخوان فک کاشته میشود و جایگزین دندان از دست رفته می شود. ایمپلنت دندانی میتواند یک پارچه و یا دو تکه باشند و توسط پیچ اتصال قسمت آباتمنت و ریشه به هم وصل شوند تمام قطعات پروتزی و پیچ اتصال نیز از جنس تیتانیوم ساخته میشود و زمانیکه این قطعات به هم بسته میشوند پدیده  Cold Welding و یا جوش سرد اتفاق میفتد یعنی دو قطعه تیتانیوم به هم آمیخته میشوند و برای جدا سازی آنها باید ضربه وارد کنیم تا درگیری ایجاد شده رها شود.


Implant Internal Connection : یعنی اینکه قسمت تحتانی تاج آن به درون ریشه وارد شود. امروزه بیشتر از این نوع ایمپلنت استفاده میشود چون این نوع می تواند استتیک بهتری داشته باشد.

فقط در قطرهای ۳ میلیمتر و کمتر امکان ایجاد internal connection به دلیل قطر کم فیکسچر وجود ندارد زیرا باعث ضعیف شدن بدنه ایمپلنت دندان می شود و به همین خاطر است که در این قطر از External Connection استفاده می شود.

Implant External Connection : یعنی اینکه قسمت فوقانی ریشه به درون تاج وارد شود. از آنجاییکه داخل ایمپلنت دندانی تراشیده نمیشود ایمپلنت دندانی از مقاومت بیشتری برخوردار است هنوز هم بعضی از متخصصین برای دندانهای مولر از این نوع ایمپلنت استفاده میکنند.

Mini Implant به ایمپلنت با قطر کمتر از  ۳ میلیمتر مینی ایمپلنت گفته میشود که برای موارد موقتی استفاده میشود مثلا برای ۶ ماه تا یکسال به عنوان مثال زمانیکه جراحی Full Mouth انجام میدهیم ممکن است که لازم باشد برای شش ماه پروتز دندان موقت به بیمار داده شود در این صورت میتوان از دو یا سه مینی ایمپلنت دندانی استفاده کنیم تا یک دست دندان موقت برای بیمار ساخته شود و در زمانیکه ایمپلنت های دندانی اصلی به بهره برداری میرسند مینی ایمپلنت ها حذف شوند.

در مطالب بعدی در ارتباط با تیتانیوم مورد استفاده در ایمپلنت دندانی صحبت خواهیم کرد . 

منتشرشده در مقالات سایت
صفحه1 از2