یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:34

نحوه نگهداری ایمپلنت دندان

در حالت عادی در سن های بالای ۷۰ سالگی افراد دندان های خود را از دست می دهند، در صورتی که در طول عمر بهداشت دهان و دندان رعایت شود، با افتادگی زودرس دندان و در نتیجه درمان آن با روش هایی همچون ایمپلنت دندان روبرو نمی شویم. از دست رفتن دندان می تواند به دلیل پوسیدگی ها، بیماری های دهان و دندان و یا در اثر اتفاقاتی همچون ضربه های شدید پیش بیاید.از آنجایی که از دست رفتن دندان ها ظاهر افراد را بسیار خراب می کند، بیماران می بایست با روش هایی همچون ایمپلنتبه مداوای مشکل خود بپردازند.ایمپلنت های دندان می توانند جای یک دندان یا چندین دندان از دست رفته را جبران کنند. ایمپلنت کامل ترین روش برای جایگزینی دندان از دست رفته است که علاوه بر دندان، ریشه و تاج را نیز دربر می گیرد.برای نگهداری و مراقبت از ایمپلنت دندان توصیه می شود هر روز ۲ مرتبه ایمپلنت و کلا دندان ها را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. در مرحله بعدی مراجعه منظم به دندان پزشک ایمپلنت باید به صورت منظم انجام پذیرد.جهت تمیز کردن ایمپلنت دندان از لوازم مختص تمیزی ایمپلنت استفاده کنید تا به بافت زیرین لثه و ایمپلنت ضرر نرساند. به راحتی می توانید اطراف ایمپلنت را تمیز کنید تا از تجمع باکتری ها در اطراف ایمپلنت دندان جلوگیری کنید.در صورتی که ایمپلنت دندان دچار اسیب شد، متخصص ایمپلنت می تواند به راحتی ایمپلنت دندان را بیرون اورد و مجددا اقدام به کاشت ایمپلنت کند. 

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:31

انجام ایمپلنت بدون جراحی کردن

بعضی از متخصصین با توجه به تشخیصی که دارند فقط به باز کردن لثه پرداخته و نیازی به انجام جراحی نبوده و این کار باعث افزایش دادن سرعت در کاشت شده و درد و عوارض کمتری را نیز در بر داشته و از تحلیل رفتن استخوان نیز جلوگیری شده و نیازی به پیوند زدن استخوان و هزینه های پیوند استخوان نداشته و درمان در مدت زمان کمتر و کوتاه تری انجام گرفته و بافت زیرین لثه و سطح استخوان دست کاری نشده .
یکی از بزرگترین سوالات بیماران در جلسات مشاوره ای هزینه کاشت دندان ایمپلنت است همانگونه که سوال رایج مردم بوده و نگران قیمت ها هستید و باید دانست که با توجه به متغیر بودن شرایط هر کسی هزینه کاشت ایمپلنت و نوع آن متفاوت بوده و باید برای انجام ان با مشاوره گرفتن از متخصصان این استرس را کاهش داده .
از سال های خیلی دور بشر همواره در پی جایگزینی دندان های از دست رفته ی خود بوده است و این کار را به صورت کاشت دندان در حال حاضر مشاهده می کنیم. قومی به اسم اتروسکان ها وجود داشت که در ایتالیا زندگی می کردند که این افراد برای ساخت دندان مصنوعی از استخوان های گاوههای نر استفاده می کردند و گروه دیگری از نژادها به نام ” مایان” از دندان های مصنوعی ای از جنس صدف که جایگزین دندان های ثنایای از بین رفته استفاده می شد.
در زمان های قدیم خیلی از این اتودها برای کاشت دندان انجام گرفت که شروع آن از قرن ۱۹ ام بود و از جمله ی آنها می توان به کاشت دندان در دهان یکی دیگر بود و بعد آن را در دهان کسی دیگر می گذاشتند که با این کار بیماری های عفونی را زیاد می شد و این بیماری عواقب جدی ای در پیش داشت .
و از موارد دیگر این تجربه های شکست خورده می توان به کاشت دندان هایی از جنس چینی ، نقره ، سرب، طلا و چینی اشاره کرد که از این موارد ، نتیجه ی مناسبی دریافت نکرده اند و بعدها در قرن بیستم میلادی در سال ۱۹۳۱ (م) ، یکی از کشفیاتی که توسط یکی از دکترهای آن زمان این بود که از آلیاژ “ویتالیوم ” برای ساخت ایمپلنت و دندان های مصنوعی استفاده می شد و در این قرن در سال ۱۹۴۷ یکی از دیگر از کاشف ها توانست ماده ای از فلز تانتالیوم آلیاژی به دست آورد که برای این کار مورد استفاده قرار می گرفت و بعدها در همین سال ها و در این دوره آلیاژ هایی از جنس کروم و کبالت نیز اختراع گردید.
ایمپلنتولوژی یک علم در شاخه های علمی می باشد ، که در این علم تیم های تحقیقاتی زیادی شکل گرفتند که این تحقیقات نشان دهنده ی اهمیت به مبحث کاشت دندان در حال حاضر نیز می باشد و از جمله ی این تیم ها تیم تحقیقاتی سوئد بود که در این مورد اطلاعات زیادی را به دست آوردند. این تیم به دست یک جراح ارتوپد اداره می شد که آنها به طور میکروسکوبی در مورد بافتهای دندانی کار می کردند که روی یک خرگوش ،که با پیوند آن به استخوان ران ایجاد می گردد که بعد از مدتی این استخوان ران پیوند خوب و مناسبی با استخوان داشت که از آلیاژ تیتانیوم به دست می آمد.این رخداد مهم در علم کاشت دندان ” اوسینتگریشن”گرفت.
به طور کل ایمپلنت جایگزین ریشه دندان می گردد و در این جایگزینی به استخوان چفت شده ومحکم می شود که در اتصال هیچ گونه مشکلی ایجاد نمی گردد و می توان گفت که این ایمپلنت ها هیچ فرقی چه از لحاظ ظاهری و چه از لحاظ کیفیت با دندان طبیعی ندارد و این دندان می تواند هم محکم و هم کار دندان قبلی را به خوبی انجام میدهد. اما در مواردی نمی توان را آن را درست کرد خیلی خوب چفت کرد که باید با ایجاد تعدادی دیگر از ایمپلنت های دیگر این مشکل را برطرف نمود.
از لحاظ ظاهر ی هم می توان گفت دندان ایمپلنت و کاشته شده زیبایی دندان طبیعی و قبلی را دارد و با کاشت دندان شما می توانید جذابیت و زیبایی خود را حفظ کنید و از لحاظ ظاهری هیچ مشکلی نداشته باشید. این روش کاشت دندان هیچ گونه عوارضی را ایجاد نمی کند و از لحاظ کیفیت هم در حد عالی می باشد.
مزایای زیادی در این نوع وجود دارد که از جمله ی آن می توان به ” به حالت عادی برگشتن فک ، جلوگیری از آسیب رسیدن به دندان های مجاور، تحرک ناپذیری (اذیت نکردن آن در دهان و جا به جا نشدن آن )، کم کردن درد دندان ، فیکس بودن و از ایجاد دردسرهای بعدی جلوگیری کردن ، اشاره کرد.فلز تیتانیوم تا کنون از مزیتهایی برخوردار می باشد که با واسطه ی اتصال و پیوند بیولوژیکی با استخوان خیلی از مشکلات استخوانی و بیماری های زیادی را بهبود بخشیده است.
اشار شد که ایمپلنت از تحلیل رفتن دندان جلوگیری می کند که از جمله ی آنها می توان به جلوگیری از تحلیل رفتن اسخوان فک اشاره کرد و به مرور وقتی کاشت دندان صورت میگیرد که استخوان آن ناحیه را قوی می کند و جا می افتد . که با کشیدن دندان بعد از آن بلافاصله بهتر است از کاشت دندان غافل نشویم تا بعدها مجبور نشویم که مدت زمان زیادی را منتظر درست شدن فک و استخوان های صورت خود باشیم و این عمل با زودتر انجام شدن به نتیجه ی دل خواه می رسد.
عملکرد دندان های ایمپلنت و کاشته شده را می توان به گونه توصیف نمود که ایمپلنت دندانی با استخوان فک به راحتی وصل می گردد و یکی از کارهای مهم و اساسی در کاشت دندان می باشد و در این مورد می توان گفت که با اتصال قوی استخوان و پوشش دهی اطراف و کل آن را استفاده های دیگر از آن کرد که خیلی از بیماران را درمان کرده و استفاده ی فراوانی دارد. در روی ایمپلنت شیار هایی بر روی سطوحش وجود دارد که این شیار ها می تواند که این شیار ها در استخوان فک پیچ میگردد و با گذشتن مدت زیادی این این ایمپلنت با افزایش توده ی استخوانی بیشتر دندان محکم تر می شود و بخش تاج آن را به صورت دندان طبیعی درست کرد.
ایمپلنت در می توان تعداد کارگذاری ایمپلنت بستگی به جایگاه دندان و تراکم آن دارد ولی عموماً وجود یک ایمپلنت
برای یک دندان از دست رفته کافی است.

کاشت دندان برای چه افرادی مناسب است؟
کاشت دندان برای افرادی که دارای سلامت عمومی کاملی باشند که در این صورت اگر هم فرد مورد نظر سیگاری و یا معتاد به مشروبات الکلی داشته باشد ، نتیجه ی خوبی یقیناً از کاشت دندان نخوذاهند گرفت زیرا هم پلاکت های دندان و هم بافت های لثه از بین رفته و کم کم نابود می گردد و تحلیل می شوند. بیشتر دندانپزشکان از انجام ایمپلنت و کاشت دندان برای افراد سیگاری و کسانی که در کل از دود استفاده می کنند ، خودداری می کنند.
داشتن دندان هایی سالم برای فرد احساس خرسندی به فرد داده و اعتماد به نفس فرد را بالا می برد.زیرا با صنعتی شدن مواد قندی ایجاد پوسیدگی در دندان ها شروع به افزایش در افراد شد که امروزه شاهد این موضوع هستید که با بالا رفتن سن افراد دندان هایی پوسیده آنها زیاده شده به طوری فرد ناگزیر است آنها را بکشد و در صورت نداشتن یک یا چند دندان فرد دیگر قادر نخواهد بود که مواد غذایی را مورد استفاده قرار دهد و آنها را خوب بوجود و همچنین دهان خود را باز کند زیرا نداشتن دندان چهره جالبی را برای فرد ایجاد نمی کند.
و در این مرحله است که فرد ناگزیر است روشی را به کار ببرد که برای دندان های خود جایگزینی قرار دهد که راه های زیادی برای این کار وجود دارد از جله کاشت دندان،لمینت دندان و استفاده از دندان های مصنوعی متحرک که هر یک از این روش ها دارای معایب و مزایایی هستند به طور مثال در روش کاشت دندان هزینه کاشت دندان برای فرد بالا بوده و عده ی کمی از مردم تن به انجام این کار می دهند زیرا علاوه بر هزینه استفاده از این روش بسیار سخت و طاقت فرسا می باشد.
جهت جلوگیری از از بروز پوسیدگی در دندان لازم به ذکر است که بدانید قند ها مهمترین عامل در ایجاد این پوسیدگی بوده به طوری که میکروب های موجود در دهان علاقه شدیدی به مواد قندی داشته که در صورت استفاده این مواد در تقویت آنها کمک کرده و این فرصت به آنها داده می شود که کار پوسیدگی دندان را آغاز کنند .
برای جلوگیری از این امر باید استفاده از این مواد را کاهش داده و مواد قندی که صنعتی هستند را نسبت به قند های طبیعی همانند خرما را کاهش داده و در صورت استفاده از مواد قندی از مسواک استفاده کرده و یا در حد امکان ئهان خود را شستشو نمائید.با این کار از ماندن مواد قندی در دهان جلوگیری کرده و این فرصت را به میکروب نمی دهید که از آنها تغذیه کنند.عامل دیگری که در بروز پوسدگی دندان نقش دارد کاهش بزاق دهان می باشد.
مقایسه کاشت دندان های مختلف
از دست دادن ۱ دندان در صورتی که شما تنها یک دندان خود را از دست داده باشید راههای مختلفی برای کاشت دندان با هزینه کاشت دندان متفاوتی وجود دارد.ولی باید در نظر گرفت کدام راه برای جایگزینی بهتر بوده و کاشت دندان شما سبب ضربه زدن به دندان های مجاور با آن دندان نگردد.
در صورتی شما از روش بریج جهت جایگزینی دندان استفاده نمائید این روش معایبی از قبیل بروز پوسیدگی تدریجی در دندان های مجاور به علت ایجاد تراش در آنها شده و استخوان فک طی گذشت زمان تحلیل داده می شود.بهترین راه حل ممکن جهت جایگزینی دندان از دست رفته شما ایمپلنت دندان یا کاشت دندان می باشد که با به کار بردن این روش مطمئن می توانید یک دندان دائمی در صورت رعایت بهداشت دهانی بدست آورید و دندان های مجاور نیز در سلامت کامل به سر ببرند و استخوان فک نیز در این روش تحلیل نخواهد رفت.و هزینه کاشت دندان در این روش بسته به مواد به کار رفته و کیفیت ایمپلنت می باشد.
در صورتی که بیش از یک دندان خود را از دست داده باشید، راه حلی که متداول است استفاده از پلاک متحرک می باشد که این روش نیز معایبی را شامل می شود که از معایب ان می تواند به مواردی که در زیر ذکر می شود اشاره نمود:

پلاک متحرک پارسیل به علت سنگینی وفشار گیره ای که به دندان های پایه وارد می شود باعث لقی در آنها شده و لق شدن دندان پوسیدگی تدریجی را در بر دارد.و در این شرایط نیز بهترین راه کاشت دندان یا ایمپلنت دندان هست هر چند هزینه کاشت دندان در این روش بالاتر خواهد بود.
در صورتی که فرد کل دندان های خود را از دست داده باشد راه حلی که آنها را بسیاری به کار می برند استفاده از پروتز های کامل متحرک می باشد که با این نوع دندان های مصنوعی فرد دچار مشکل در صحبت کردن می شود و طعم غذا را احساس نخواهد کرد و در حرف زدن نیز دچار اخلال می گردد.برای رفع این مشکل نیز میتوان از ایمپلنت دندان یا کاشت ایمپلنت استفاده کرد.
یک روش به این صورت است که می توان از چهار ایمپلنت با قطر دومیلیمتر استفاده نمود که این نوع در افرادی کاربرد دارد که استخوان فک آنها تحلیل رفته و از این ایمپلنت پس از اینکه در فک۴ سر توپی شکل قرار گرفت به شکل یک کاسه دندان های مصنوعی را به خود همانند یک پایه نگه می دارد.البته هزینه کاشت دندان در این روش بالاتر است.
و در روش دیگر ۸ ایمپلنت مورد استفاده قرار می گیرد و در فک پایین نیز ۶ عدد که پروتز ها بر روی این ۱۴ ایمپلنت قرار داده می شوند که هزینه کاشت دندان در هر دو مورد متفاوت است.
در هنگام کاشت دندان ، هزینه های لابراتواری نیز باید محاسبه شود که این مورد به هزینه کاشت دندان اضافه میکند.
هزینه کاشت دندان بستگی به نوع و کیفیت ایمپلنت نیز دارد.اگر شما از ایمپلنت با کیفیت بهتر استفاده می کنید ، هزینه کاشت دندان بالاتر خواهد رفت.چون هزینه ساخت قطعات ایمپلنت برای شرکت سازنده ایمپلنت بالاتر خواهد بود.
اصول علمی در طراحی ایمپلنت دندانی
اصول علمی در طراحی ایمپلنت دندانی : وظیفه ایمپلنت های دندانی ، انتقال نیروها به بافت های بیولوژیک اطراف است مانند استخوان و لثه. هدایت و کنترل نیروی بیومکانیک به دو عامل وابسته می باشد :
۱ – ویژگی نیروی وارد شده
۲ – سطح تماس عملکرد(فانکشنال) که نیرو در آن انتشار می یابد .
این کنترل و هدایت نیروها با اصول طراحی عملکرد اولیه ایمپلنت ها و میزان تعدیل عملکرد پروتز متکی بر ایمپلنت در ارتباط مستقیم است .
بر این اساس عملکرد نیروها و ویژگی آن ها و سطح تماس استخوان – ایمپلنت که نیرو در آن توزیع می شود بیش از ۹۰ طراحی ایمپلنت موجود می باشد . پایه و اساس بیومکانیکال طرح های مختلف ایمپلنت بر مبنای توانایی آن ها در کنترل نیروهای بیومکانیک ارزیابی می گردد . اصول علمی بنیادی در ارتباط با نیرو (F ) و سطح (S) ، با اصول مهندسی ایمپلنت ترکیب می شوند تا به اهداف کلینیکی مورد نظر دست یابند .
سه نیرو در داخل دهان بر ایمپلنت دندانی وارد می شود .
الف – نیروی فشاری
ب – نیروی کششی
ج – نیروی برشی
استخوان در مواجهه با نیروی فشاری از همه حالت ها مقاومتر است . در مواجهه با نیروی کششی استخوان ۳۰ % ضعیفتر و در مقابل نیروی برشی ۶۵ % ضعیفتر عمل می کند . با این توضیحات تا حد امکان باید از وارد آمدن نیروی برشی به استخوان جلوگیری کرد زیرا استخوان در مقابل این نیروها کمترین مقاومت را دارد و در نواحی که تراکم ( دانسیته ) استخوان کمتر است این مسئله بسیار مهم می باشد زیرا که استحکام استخوان مستقیما با دانسیته آن در ارتباط می باشد.
یک ایمپلنت دارای بدنه ای با طراحی ماکروسکوپیک و همچنین اجزای میکروسکوپیک و همچنین اجزای میکروسکوپیک است . هر دو مورد مذکور در عین مستقل بودن از هم در رفتارهای بالینی ( محیط دهان ) به هم مرتبط هستند .
ویژگیهای میکروسکوپیک در طول ترمیم اولیه ایمپلنت ها و نیز زمان وارد شدن نیرو ، اهمیت زیادی دارند در حالیکه خصوصیات ماکروسکوپیک بدنه ایمپلنت در بارگذاری ( Load ) زود هنگام ( اولیه ) ایمپلنت و Load های بعدی اهمیت بیشتری می یابد .
ایمپلنت های سلیندریک با سطح صیقلی هنگام قرار دادن ایمپلنت طی جراحی راحت تر در استخوان قرار می گیرند . اما به ناحیه تماس ایمپلنت – استخوان نیروهای برشی بیشتری وارد می آورند . در مقابل در ایمپلنت های مخروطی ، هر چه میزان تقارب ( مخروطی بودن ) ایمپلنت بیشتر باشد . میزان نیروی فشاری که به سطح تقابل ایمپلنت – استخوان منتقل می شود بیشتر خواهد بود اما میزان تقارب ایمپلنت را بیش از ۳۰ درجه نمی توان افزایش داد چون باعث کوتاه شدن بیش از حد طول ایمپلنت می شود و در نتیجه ثبات اولیه ( primary stability ) که فاکتور مهمی در ترمیم اولیه است ، کاهش خواهد یافت .در هر صورت ، کمتر بودن سطح تماس در ایمپلنت مخروطی ، میزان استرس وارده بر کرست استخوان را افزایش می دهد .به علاوه در یک ایمپلنت مخروطی پیچ های نیمه اپیکالی اغلب عمق کمتری دارند زیرا قطر خارجی آنها روبه کاهش است که این پدیده ثبات اولیه ایمپلنت ها را کاهش می دهد.
بدنه ایمپلنت دندان سیلندریک موجب تمرکز نیروی برشی بر سطح تقابل ایمپلنت –استخوان می شود.استخوان نیز طی ترمیم اولیه به ایمپلنت سیلندریک متصل می شود. برای تحمل این نیروها توسط ایمپلنت باید بدنه ایمپلنت را با گیر میکروسکوپیک نظیر خشن کردن سطحی ( Roughenieg ) یا پوشش دهی سطحی ( coating نظیر پلاسما اسپری تیتانیوم ، اسیداچ ، اچ مکانیکی یا هیدروکسی اباتمنت HA )تغییر داد تا ایمپلنت بتواند نیروهای اولیه را تحمل کند ،
از این جا نتیجه می گیریم که سطح تقابل ایمپلنت – استخوان ، طی healing یا ترمیم اولیه وابسته به نیروی برشی اعمال شده به محل اتصال بین سطح ایمپلنت و استخوان است همچنین کیفیت پوشش دهی ( coating ) مانند استفاده از HA در این حالت بسیار تاثیر گذار است .
اگر HA ( هیدروکسی آپاتیت ) از کیفیت و دوام لازم برخوردار نباشد به عنوان مثال هنگام قرار دادن ایمپلنت در فاز جراحی ، عفونت درمان های مکانیکی پری ایمپلنتاتیس و یا بر اثر ریمادلینک ( Remodeling ) استخوان تحت فانکشن طی سالهای متمادی به حذف شود یا تغییر کند ، سطح ایمپلنت سیلندریک صاف باقیمانده ، انتقال مناسب نیروها به بافت اطراف را با مشکل مواجه خواهد کرد .
خصوصیات سطحی یک ایمپلنت ، تماس و اتصال استخوان – ایمپلنت ( BIC ) و نیز کیفیت اتصال ایمپلنت – استخوان را طی ترمیم افزالش خواهد داد . بنابراین طراحی بدنه یک ایمپلنت و نوع پوشش به کار رفته روی آن در انتقال نیروها و تحمل نیروها بسیار مهم می باشند .
ایمپلنت های سیلندریک نوع پوشش سطحی بخاطر کوچک بودن ویژگی میکروسکوپیک اجازه انتقال نیروی فشاری را به سلولهای استخوانی نمی دهد اما در عوض سطح تماس ایمپلنت با استخوان طی ترمیم اولیه بیشتر خواهد بود اما سطح تماس فانکشنال ( عملکرد ) که نیروها را به استخوان اطراف منتقل می کند بسیار وابسته به طراحی ماکروسکوپیک بدنه ایمپلنت است .
در اینجا مثالی گفته می شود که تفاوت ایمپلنت های سیلندریک و پیچ دار در طی ۱۸ ماه اعمال نیروهای الزرالی ( جویدنی ) مشخص می گردد .
در اتصال استخوان ایمپلنت یا BIC این دو نوع ایمپلنت تفاوت زیادی وجود داشت به گونه ای که در ایمپلنت های پیچ دار BIC هم در فک بالا و هم در فک پایین بسیار بیشتر بود . علاوه بر این الگوهای استخوان ترابکدلار در اطراف ایمپلنت های سیلندریک بی نظم بود اما در ایمپلنت های پیچ دار ، استخوان اطراف به طور منظم ، عمود بر پیچهای ایمپلنت قرار گرفته بود . به همین دلیل این دو تفاوت ، سبب شد که ایمپلنت های پیچ دار رواج بیشتری داشته باشد .
ضمن اینکه در تحقیق دیگری دریافتند که در اطراف ایمپلنت های سیلندریک تحلیل استخوان مارجینال بیشتر می باشد در این تحقیق ایمپلنت های سیلندریک سطحی خشن ( مضرس ) و ایمپلنت های پیچ دار سطح ماشینی داشتند .در این تحقیق مشخص شد که تاثیر طراحی بدنه ایمپلنت در تحلیل کرست استخوان و BIC به مراتب مهمتر از خصوصیات سطحی آن است .
کرست ایمپلنت
اصول علمی در طراحی کرست مدول ایمپلنت
طرح کرست در بدنه ایمپلنت ، ناحیه ای فرا استخوانی است که در قسمت بالای بدنه ایمپلنت گسترده شده و اجزای ضد چرخش را در محل اتصال ایمپلنت ، اباتمنت هماهنگ می کند ، طرح کرست ایمپلنت یکی از اجزاء بسیار مهم ایمپلنت می باشد که در کیفیت کلی طراحی ایمپلنت مهم می باشد و در طراحی ایمپلنت ، عرض بیولوتریک ، ملاحظات مربوط به نیرو ( به عنوان ناحیه ای که در آن تمرکز استرس های مکانیکی بالاست ) نقشی ویژه دارد و در پروتز تاثیر دارد .
در واقع این ناحیه از بدنه ایمپلنت ، در طراحی کلی بدنه ایمپلنت تعیین کننده می باشد .
نقش کرست طی فاز جراحی ، بر سطح کرست ایمپلنت تاثیر دارد زیرا ناحیه کرست ایمپلنت باید اندکی بزرگتر از قطر thead ( لمسی ) خارجی بدنه ایمپلنت دندان می شد ، در این صورت کرست نقش خود را به طور کامل ایفا می کند ، و سدی در مقابل باکتری ها یا بافت فیبروزه در طی فاز ترمیم اولیه فراهم می کند .
این مهر و موم ( seal ) که توسط ناحیه کرست ایمپلنت ایجاد می شود سبب ثبات اولیه ( primary stability ) بیشتر ایمپلنت پس از قرار داده شدن در استخوان می شود . این مسئله در استخوانهای ضعیف تر اهمیت بیشتری دارد چرا که ناحیه کریستال استخوان را تحت فشار قرار می دهد .
مزیت افزایش قطر کرست ایمپلنت
بیشتر بودن قطر کرست ایمپلنت همچنین سطح تماس را افزایش می دهد و این مسئله سبب کاهش استرس در ناحیه کرستال است در واقع هر ۲ / . میلی متر افزایش در قطر کرست ، ۵ / . سطح تماس را بیشتر می کند .
مزیت دیگر افزایش قطر کرست ایمپلنت ، سطح اتصال با اباتمنت را افزایش می دهد و در نتیجه ، استرس دارد به پیچ اباتمنت طی دارد شدن نیروهای طرفی کمتر می شود و خطر شل شدن پیچ اباتمنت و با شکستن پیچ کاهش می یابد .
در واقع ابعاد صفحه اتصال اباتمنت با ایمپلنت در کاهش استرس وارد بر پیچ ایمپلنت مهمتر از ارتفاع با عمق hex ضد چرخش اباتمنت است .
علت صیقلی بودن کرست ایمپلنت به جهت کاهش تجمع پلاک میکروبی و بهتر کردن آن ناحیه توسط فرد می باشد .
به هر حال ناحیه کرست ایمپلنت در ایمپلنت های دو قطعه ای به طور اولیه در قسمت پایین استخوان قرار می گیرد .
در نتیجه اگر آن ناحیه به طور روزانه اگر تمیز هم نشود مشکلی پدید نمی آورد تا زمانیکه در کرست استخوان تحلیل اتفاق بیفتد .در این صورت با توجه به عمق سالکوس لثه که ۳ میلی متر بالای استخوان است و موهای مسواک نیز حداکثر ۵ / . تا ۱ میلی متر می توانند داخل شیار لثه وارد شوند ، بنابراین پس از بروز تحلیل استخوان در اطراف کرست ایمپلنت ، تمیز کردن عمق سالکوس با روشهای معمولی ، قابل انجام نمی باشد چرا که عمق سالکوس نیز پس از تحلیل استخوان افزایش می یابد .برای تحلیل استخوان مارجنیال در ناحیه کرست استخوانی ایمپلنت چندین علت وجود دارد که افزایش عرض بیولوژیک و وارد شدن نیروی اضافی الکرزالی ( جویدنی ) خارج از تحمل ایمپلنت را شامل می گردد . در تحقیقات گسترده ای که صورت گرفت نشان داده شد که کرست های صیقلی طویل تر در زیر استخوان ، تحلیل بیشتر استخوان کرست را موجب می شوند تا اینکه کرست ایمپلنت دارای سطح خشن تر باشند .بیشترین استرس الکرزالی در ناحیه کرست ایمپلنت وارد می شود ، مسئله وارد شدن نیرو و استرس به ناحیه کرست ایمپلنت مسئه مهم دیگری می باشد . در واقع اگر یک کرست صیقلی بوده و دارای دیواره های موازی باشد خطر تحلیل استخوان را پس از وارد شدن نیرو افزایش می دهد .فلز صیقلی باعث بوجود آمدن استرس های برشی در استخوان مجاور ایمپلنت می شود و همانگونه که قبلا گفته شد استخوان در برابر نیروهای برشی ۶۵ % ضعیف تر است و نیروهای برشی به ایمپلنت باید تا حد امکان محدود شوند .
نکته دوم اینکه فلز صیقلی قبل از وارد آمدن نیرو سلولهای استخوانی را تحریک نمی کنند ولی رانیم که برای osseointegration یا برقراری تماس کامل بین استخوان – ایمپلنت دندان را نیاز به استخوان سازی داریم . هنگامی هم که خصوصیات سطح ایمپلنت خشن و مضر هست ، تماس استخوان – ایمپلنت ( BIC ) طی مرحله ترمیم اولیه افزایش می یابد .همچنین تحلیل استخوان کرستال در نواحی کرونالی صیقلی و ماشینی ایمپلنت ها بیشتر است و میزان استخوان به طور مستقیم با طول کرست صیقلی در ایمپلنت مرتبط است . هر چه طول صیقلی بلندتر باشد ( تصویر ) میزان تحلیل اطراف استخوان کرست ایمپلنت بیشتر است .یک سطح خشن شده و مهندس ( ولی طراحی شده برای تحمل نیروهای برشی ) سبب حفظ استخوان در طی تغییرات عرض بیولوژیک می شود ولی تحلیل استخوان دارجینال در طی وارد شدن نیروی الکترزالی وجود دارد .نکته ای که وجود دارد این است که صرفنظر از نوع یا طراحی ایمپلنت معمولا استخوان در ناحیه thread اول ایمپلنت تحلیلی می رود و اغلب هم تحلیل در ناحیه اولین thread متوقف می شود زیرا اول اغلب نیروی برشی را به نیروی فشاری تبدیل می کند در مجموع اگر طراحی crest ایمپلنت مناسب باشد می تواند خطر تحلیل کرست استخوان را کاهش دهد .هر طراحی کرست در ایمپلنت که حاوی زوایای هندسی یا شیار باشد سطح تماس ایمپلنت را استخوان را افزایش می دهد و خطر تحلیل استخوان را کاهش می دهد در واقع ایمپلنت هایی که استرس را توزیع می کنند و پخش می کنند اغلب تحلیل استخوان کمتری ایجاد می کنند و این مسئله تصادفی نیست و طراحی کرست ایمپلنت است که بر نتیجه نهایی تاثیر می گذارد .

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:24

کلینیک ایمپلنت

ایمپلنت دندان یا کاشت دندان یکی از جدیدترین علومی دندانپزشکی است که در چند سال اخیر وارد درمان های تخصصی دندان پزشکی شده است و پیشرفت زیادی در این علم شده. زمانی که دندان کشیده می شود یا بر اثر حادثه ای می افد بر اثر تغییرات فیزیولوژی که برای استخوان های باقیمانده در فکین باقی مانده، شروع به تحلیل رفتن می کند. هنگامی که استخوان تحت فشار نباشد، یعنی اینکه در زمانی که شما غدایی را می جوید قدرت جوندگی نداشته باشد، استخوان سازها کمتر فعالیت می کنند و سلول هایی که باعث تحلیل استخوان می شود دو برابر فعالیت می کنند.
استخوان هم از نظر قطر و هم از نظر ارتفاع کم می شود. برای همین تمامی پزشکان در کلینیک ایمپلنت، ایمپلنت دندان یا کاشت دندان را به شما پیشنهاد می دهند که این عملکرد ادامه پیدا نکند و استخوان تحلیل نرود. یکی از بزرگترین کاربرد های ایمپلنت جلوگیری در تحلیل استخوان است.یک کلینیک ایمپلنت خوب برای مراجعین محترم در جلسات مشاوره اول از فواید درمانی ایمپلنت دندان یا کاشت دندان صحبت می کنند بعد در مورد درمان زیبایی. از فواید بعدی ایمپلنت اهمیت آن به عنوان یک ریشه دندان است، که با توجه به قطر استخوان و فضای خالی استخوان می توان در سایز های مختلف و قطر هاای مختلف ایمپلنت را انتخاب کرد.با توجه به پیشرفت هایی که در کلینیک های ایمپلنت صورت گرفته می توان ایمپلنت را به چند دسته تقسیم کرد. ایمپلنت ها بر اساس شیوه های مختلفی مهندسی می شوند که می توانند دریک یا دو مرحله کاشته شوند.
راه حل های جراحی ایمپلنت دندان
سینوس لیفت : هنگامی دندان های بیماران کشیده می شود یا دندان می افتد این فضا خالی می ماند و رفته رفته تحلیل می رود بخاطر این موضوع مراجعین باید عمل سینوس لبفت را انجام دهند تا با استفاده از پودر استخوان فضاهای خالی را پر کنند و بستر سازی برای کاشت ایمپلنت انجام دهند.موارد تجویز ایمپلنت دندان : ویژگی های بیمار مانند سن و سابقه جایگاه های گیرنده ایمپلنت یا سابقه تابش اشعه روی نتایج ایمپلنت موثر خواهد بود . به علاوه اعتقاد بر این است که سابقه مصرف سیگار می تواند بر روی روند پاسخ بافت استخوان در پدیده استئواینتگریشن (اتصال استخوان به ایمپلنت) تاثیر منفی داشته باشد.
موارد تجویز ایمپلنت
سایر فاکتورهای مربوط به بیمار مثل آلرژی با تیتانیوم در حال حاضر بسیار مورد بحث است .در بعضی موارد ممکن است در بدن بیمار راشها یا برجستگیهای ریز پوستی مشاهده شود.
وجود راش پوستی لزوما نشانه تشخیص آلرژی نیست بلکه ممکن است دلایل دیگری داشته باشد ، بسیاری از متخصصین پوست ، در حال حاضر تیتانیوم را به عنوان یک ماده آلرژیک نمیدانند . بعضی گزارشات در مقالات مبنی بر پاسخ های آلرژی به آلیاژهای تیتانیومی ممکن است به علت واکنش به آلومینیم یا وانادیوم باشد و نه تیتانیوم .

پیری به خودی خود باعث پاسخ ضعیف تر نسبت به ایمپلنت نمیشود . با این حال سنین خیلی پایین از موارد نسبی عدم تجویز ایمپلنت ها است زیرا ایمپلنت مانند یک دندان شیری که سطح اکلوزال پایین تری نسبت به بقیه دندانها دارد . در جای خود باقی مانده ولی فک بیمار به رشد خود ادامه میدهد که در سالهای بعدی به علت اینکه استخوان روی ایمپلنت که در داخل استخوان وجود دارد را می پوشاند اغلب باعث مشکلات پروتزی می شود پیشنهاد کلی این است که قراردادن ایمپلنت در افراد جوان ، تا تکمیل رشد جسمانی به تاخیر بیفتد .
در بیماران انتخابی ، هنگامی که انگیزه روانی قوی وجود دارد ، می توان ایمپلنت های دندانی را در کودکان استفاده کرد ولی در این موارد ترجیحا فقط در نواحی فک پایین و در ترکیب با درمان اوردنچر(overdentuer) انجام میشود .
در بیماران انتخابی ، حتی در کودکان ۳ – ۲ ساله ای که به دقت انتخاب شده اند ، می توان برای اتصال وسایل کمک شنوایی یا برای درمان اختلالات مادرزادی جمجمه ای صورتی به صورت کلینیکی از ایمپلنت استفاده نمود. علت و انگیزه چنین درمانی در کودکان کم سن جلوگیری از ناتوانی اجتماعی ناشی از نقایص شدید شنوایی یا بد شکلی های صورتی است که به روش های دیگر به طور موثری قابل درمان نیست .
بیماری که فشار خون بالا دارد اگر تحت نظر پزشک باشد می تواند از درمان ایمپلنت استفاده کند.بیمار دارای دیابت کنترل شده نیز می تواند از درمان ایمپلنت استفاده کند .بیماران دارای بهداشت مناسب و بیمارانی که از سلامت دهان و دندان برخوردار هستند میتوانند از ایمپلنت استفاده کنند.
اگر عرض استخوانی یا ارتفاع استخوانی خوبی داشته باشیم می توانیم از ایمپلنت برای بیمار استفاده کنیم.اگر مدت زمان زیادی از زمان کشیدن دندان نگذشته باشد می توانیم از ایمپلنت استفاده کنیم .
موارد عدم تجویز ایمپلنت دندان
موارد عدم تجویز ایمپلنت دندان : یکی از موارد نسبی عدم تجویز ایمپلنت ها در بیماری است که قبلا تحت پرتو درمانی قرار گرفته است، بیمارانی که در معرض پرتواشعه بوده اند ، برای درمان ایمپلنت باید به مرکز خصوصی که در مورد چنین بیمارانی تجربه کافی دارند ارجاع شوند . پیشنهاد شده در این بیماران جایگذاری ایمپلنت ها یک سال با تاخیر صورت بگیرد ، اما روش سریع تری نیز در مراکز خصوصی انجام شده و با نتایج خوبی همراه بوده است ، موفقیت مورد انتظار در این حالت حدود ۱۰ درصد کمتر از بیمارانی است که پرتوتابی نشده اند .
از طرف دیگر چنانچه بیماری که قبلا ایمپلنت دریافت کرده و استئواینتگریشن اتفاق افتاده است ، به پرتو درمانی نیاز پیدا کند ، لازم نیست ایمپلنت های او خارج شود .
شواهد تجربی نشان می دهد که ایمپلنت های استئواینتگریت شده ، علی رغم تابش اشعه در استخوان ثابت خواهند ماند ، اما ایمپلنت هایی که درست قبل از پرتو درمانی جایگذاری شدند . درصد شکست بالایی را داشتند .
مصرف سیگار به طور قابل توجهی موفقیت ایمپلنت های داخل دهانی را کاهش می دهد ، همچنین تداوم سوء مصرف مواد مخدر ممکن است جزء موارد عدم تجویز ایمپلنت باشد .علت این امر این است که مصرف سیگار و دخانیات ظرفیت حمل اکسیژن توسط هموگلوبین را کاهش می دهد و تغذیه بافت های استخوانی و بافت های نرم اطراف اطراف ایمپلنت به خوبی صورت نمیگیرد و ایمپلنت توسط اتصال بافت نرم به استخوان متصل بوده و خطر شکست آن افزایش می یابد.
افرادی که دارای دیابت کنترل نشده هستند نیز کاندیدای دریافت ایمپلنت نمیباشند زیرا خطر عفونت درآنها بالاتر می باشد و احتمال شکست ایمپلنت بالاتر می باشد.
کسانی که دچار حمله قلبی شده اند و کمتر از ۶ ماه از عمل جراحی قلبی آنها گذشته است نمیتوانند ایمپلنت بگذارند و باید ۶ماه تا ۱ سال از عمل آنها بگذرد و سپس با کسب اجازه از پزشک خود می توانند ایمپلنت بگذارند.

افرادی که جراحی های لثه ناموفق داشته اند و یا بهداشت ضعیفی دارند و اهمیتی به سلامتی دهان و دندان خود نمی دهند مناسب برای دریافت ایمپلنت نیستند.
میزان بافت کراتینیزه و چسبنده لثه فاکتور مهم دیگری است که باید برای بیماران بررسی شود وگر از لثه چسبنده خوبی برخوردار نیستند باید برای آنها جراحی لثه انجام گیرد و سپس از درمان ایمپلنت استفاده کرد .به طور کلی باید قبل از قرار دادن ایمپلنت آزمایشات کلی انجام گیرد تا هرگونه ابهام در مور د جراحی ایمپلنت از بین رود.
خصوصیات طراحی ناحیه اپیکال ایمپلنت
قسمت انتهایی یا اپیکالی یک ایمپلنت اغلب به صورت متقارب ( مخروطی ) است تا امکان جا گرفتن ایمپلنت در استخوان را قبل از آن که بدنه آن با استخوان کرستال درگیر شود فراهم می کند . در نتیجه نیازی نیست که بیمار دهانش را زیاد باز کند . این مسئله در مناطق خلفی دهان بیمار دارای اهمیت بیشتری است . این مورد مرحله اول قرار دادن ایمپلنت در استخوان را تسهیل می کند .
اغلب ایمپلنت های ریشه ای شکل در مقطع عرضی گرد هستند . این مورد باعث می شود که یک دریل گرد بتواند یک حفره گرد ایجاد کند که کاملا با شکل بدنه ایمپلنت تطابق دارد ، اما شکل گرد در مقطع عرضی ایمپلنت هنگام محکم شدن پیچ های اباتمنت با وارد آمدن نیروهای چرخشی به یک دندان در برابر نیروهای برشی – چرخشی مقاومتی ندارد . در نتیجه می بایست قسمت ضد چرخش به بدنه ایمپلنت و اغلب در ناحیه اپیکال آن متصل شود .
رایج ترین شکل قسمت ضد چرخش به صورت سوراخ یا دالان می باشد . یکی از معایب این حفره اپیکالی زمانی مشخص می شود که ایمپلنت نزدیک کف سینوس قرار داده شود یا صفحه کورتیکال را سوراخ کند . در این شرایط این حفره اپیکالی ممکن است با موکوس پر شود و منبع یک آلودگی میکروبی شود و یا از بافت فیبروزه پر شود در این صورت تماس استخوان با ایمپلنت در ناحیه اپیکال کاهش می یابد . این مشکل در صورت سبدی بودن طراحی بدنه ایمپلنت بیشتر می شود . توجه داشته باشید که ما در طراحی ایمپلنت به دنبال حداکثر تماس ایمپلنت با استخوان هستیم بنابراین نکات مطرح شده بالا در ماندگاری دراز مدت ایمپلنت بسیار مهم می باشد .
یکی دیگر از بخشهای ضد چرخش در بدنه ایمپلنت ، نواحی صاف یا شیارهایی است که در طول بدنه یا ناحیه اپیکال بدنه ایمپلنت وجود دارد .
استخوان در ناحیه این شیارها یا مناطق همواره رشد می کند و باعث می شود که نیروهای چرخشی بهتر تحمل شوند .
قسمت انتهایی هر ایمپلنت می بایست صاف بوده و نوک تیز نباشد – نوک تیز بودن سبب کاهش سطح تماس می شود و میزان استرس بر ایمپلنت در این ناحیه از استخوان افزایش می دهد .
رابطه بدنه ایمپلنت و سطح فانکشنال
نیروهایی که بر ایمپلنت وارد می شوند را می توان از نظر میزان ( اندازه ، شدت ) مدت اثر ، نوع و جهت ارزیابی کرد .
سطحی که نیروها بر آن وارد می شوند نیز با ویژگیهای فوق مرتبط می باشد و در میزان استرس وارد شده بر ایمپلنت تاثیر دارد . استرس مساوی است با مساحت سطح تقسیم بر نیرو F/A = S بنابراین برای کاهش استرس بر سطح یا باید نیرو کم شود یا سطح افزایش یابد .
در استخوانی که حجم ثابت دارد می بایست سطح ایمپلنت برای تحمل نیروهای فانکشنال تعدیل گردد . سطح فانکشنال سطحی است که نیروهای فشاری را به ناحیه تقابل ایمپلنت استخوان منتقل می کند .
سطح تماس فانکشنال برای کاهش استرس مکانیکی به استخوان سودمند است ، بیشترین میزان استرس بر سطح تقابل ایمپلنت – استخوان ، در استخوان D1 و D3 در فاصله ۵ تا ۹ میلیمتر کرستال ایمپلنت وارد می شود و بنابراین طراحی بدنه ایمپلنت در ناحیه کرونالی ( ۲ میلیمتر )برای توزیع و انتشار استرس های الکوزالی ( نیروهای عمودی جویدنی ) به استخوان اهمیت دارد .
به عنوان مثال یک ایمپلنت دارای ترد ( thread ) V شکل ۹ میلیمتری یا یک ایمپلنت با ترس معکوس ، سطح تماس کلی بیشتر نسبت به ایمپلنت با ترد مربعی ۱۳ میلیمتری دارند ۰ اما سطح فانکشنال که ناحیه تحمل نیروهای فشاری بیومکانیک در نواحی پر استرس است می تواند به دلیل طراحی و شکل هندسی ترد در ایمپلنت ۱۳ میلیمتری بیشتر باشد . سطح فانکشنال همچنین نقش مهمی را در شناسایی نواحی BIC ( اتصال ایمپلنت – استخوان ) در رابطه با تراکم ( دانسیته ) استخوان و تحت بارگذاری اولیه ایفاء کند )
استخوان نوع D1 که سخت ترین استخوان در ۲ فک می باشد ، بیشترین ضریب کششی ( MOE ) و همچنین بیشترین BIC اولیه را دارا می باشد که حدود ۸۰ % است ، استخوانهای نوع D2 ، D3 ، D4 داحیه تماس اولیه با ایمپلنت ، استخوان کمتری دارند به طوریکه استخوان نوع D5 طی ترمیم اولیه و برداشتن پوشش تیتانیومی ایمپلنت حدود ۲۵ % سطح تماس را با ایمپلنت داراست . در نتیجه به شکل هندسی طراحی بدنه ایمپلنت به طول آن و نیز دانسیته استخوان همگی به سطح فانکشنال ارتباط دارند .استحکام نوع D4 کمترین استحکام بیومکانیکی و کمترین BIC را داراست ، نیاز به سطح فانکشنال در ایمپلنت هایی که در استحوان نوع D1 هستند . کمترین میزان در ایمپلنت هایی که در استخوان D4 هستند بیشترین میزان را خواهد داشت .قطر یک ایمپلنت بر طول بدنه ایمپلنت تاثیر دارد زیرا سطح فانکشنال افزایش می یابد . در بعضی موارد بیشتر شدن نیروها و کمتر بودن دانسیته استخوان ( مثل نواحی خلفی دهان ) همیشه توسط قطر ایمپلنت جبران نمی شود .یک طرح درمان ایده ال می بایست شامل ایمپلنتی با طول ۱۲ میلیمتر یا بیشتر و قطر ۴ میلی متر در نواحی قدامی و ۵ میلیمتر یا بیشتر در نواحی خلفی باشد . چنانچه به دلیل استخوان ناکافی نتوان از ایمپلنت با سایز مناسب استفاده کرد ، می توان به جای پیوند استخوان با تغییر دادن طراحی بدنه ایمپلنت و در نتیجه افزایش سطح تماس فانکشنال این مشکل را برطرف نمود .
All On 4 : سابقه استفاده از ایمپلنت های دندانی برای جایگزینی دندان از دست رفته به ۳۰۰۰ سال پیش برمی گردد از آغاز تاریخ تمدن، بشر به فکر استفاده از وسایل مختلف برای جایگزینی اعضای از دست رفته بدن به ویژه دندان بوده و در این بین، از وسایلی مانند چوب، سنگ، فلز و حتی دندان های به جا مانده اجساد استفاده می کردند اما ایمپلنت های دندانی به شکلی که هم اکنوان مورد استفاده اند، نزدیک به ۳۰ سال است که مورد تایید مجامع مختلف بین المللی قرار گرفته و دنیای دندانپزشکی معرفی شده است.در روش های قدیمی تر به علت ساختارهای سطح ایمپلنت، زمان درمان طولانی تر بوده و در نتیجه زمان تحویل پروتز به بیمار پروسه طولانی تری را طی می کرده است. امروزه با ایجاد فناوری های نانو تکنولوژی و پیشرفت های چشمگیر در زمینه ایمپلنت، طول این دوره درمان بسیار کوتاه گردیده است.
در گذشته به ازای هر واحد دندان از دست رفته، حداقل یک ایمپلنت مورد استفاده قرار می گرفت اما در روش های جدید درمان بیمار و دندانپزشک این شاس را دارند که از تعداد ایمپلنت کمتری برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده شود.به این ترتیب بیمار قادر خواهد بود. در هر فک با قرار دادن ۴ تا ۶ ایمپلنت تی سی دندان های دست رفته را جایگزین کند. این مسئله در مورد بیمارانی که تعدادی از دندان های فرد را از دست داده اند و تعدادی را هنوز دارند نیز صدق می کند. رویای استفاده از دندان در همان روز خیلی زود به حقیقت مورد اطمینان بودن آن محرز شده است.به این ترنتیب بیمار در ابتدای صبح جراحی آونک خود را انجام می دهد. سپس قالبگیری در همان صبح انجام شده و بقیه مراحل آماده سازی پروتز در لابراتور اختصاصی پروتزهای دندانی طی می شود. به بیمار دستورات رژیم غذایی و بهداشتی داده می شود و بیمار جهت استراحت مرخص می گردد. سپس بیمار عصر همان روز جهت گرفتن پروتز نهایی خود به مطب مراجعه می کند این تکنیک در حال حاضر به علت مقبولیت کلینیکی و علمی در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان نظیر و آمریکا و اروپا در حال استفاده می باشد.در سه سال اخیر بیش از ۳۰۰ عنوان مقاله و نشریات معتبر علمی در این زمینه به چاپ رسیده و نتایج درخشان آن در سراسر دنیای گزارش گردیده است.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 13:20

سن مناسب برای ایمپلنت دندان

پاسخ مناسب این است که باید برای انجام درمان ایمپلنت دندان ، تا هجده سالگی صبر کرد تا دندان و استخوان ها به رشد نهایی و به حد نهایی تکامل خود برسند و در واقع رشد استخوان تمام شود ، سپس اقدام به کاشت ایمپلنت کرد تا باعث نشود ایمپلنت دندان کوتاه به چشم بیاید.
اگر قبل از ۱۸ سالگی اقدام به کاشت ایمپلنت کنیم ممکن است پروتز ایمپلنت روی چند ایمپلنت که کنار هم قرار گرفته اند، گذاشته شود و در مقابل ایمپلنت و دندان فشاری ایجاد کند که مانع از رشد اسکلتال شود و برای بیمار مشکل ایجاد کند.البته امکان کاشت ایمپلنت دندان برای یک دندان در سن پایین هست، اما حتما باید پس از این سن پروتز ایمپلنت عوض شود تا ایمپلنت دندان بتواند با دندان های دیگر به خصوص دندان های کناری هماهنگی داشته باشد.
بنابراین توصیه می شود برای جلوگیری از ایجاد چنین مشکلاتی در درمان ایمپلنت کاشت ایمپلنت دندان را به بعد از این سن بیاندازید.
عوارض عدم استفاده از روش کاشت ایمپلنت دندان
عوارض عدم استفاده از روش کاشت ایمپلنت دندان در مواقعی که دندان از دست رفته است عدم استفاده از ایمپلنت در این مواقع ، به خاطر اینکه لثه عقب نشینی دارد و استخوان اطراف دندان از بین می رود، باعث می شود به دندان های کناری جای خالی اسیب و زیان وارد گردد و سبب پوسیده شدن سایر دندان های بیمار می گردد. عوارض دیگر عدم کاشت ایمپلنت مشکلات تکلم و خوردن، جابجایی دندان ها، سردرد و … می باشد. همچنین یک پدیده منفی عدم استفاده از ایمپلنت دندان، خرابی و اسیب استخوان فک است.
ایمپلنت دندان
ایمپلنت دندان باعث می شود یک پلن ثابت به استخوان فک داده شود و بتواند ایمپلنت را مشخصا نگه دارد. در صورتی که از زمان افتادن دندان مدت زیادی گذشته باشد، باید قبل از کاشت ایمپلنت دندان اقدام به پیوند استخوان کنیم تا تراکم آن بیشتر شود و برای درمان ایمپلنت اماده شود.
برتری ایمپلنت دندان در مقابل دندان مصنوعی یا بریج
یک مزیت مهم ایمپلنت دندان نسبت به دندان مصنوعی دوام و پایداری بیشتر آن است. در صورتی که تعداد دندان های از دست رفته زیاد باشد، می توان از ایمپلنت دندان جهت نگه داری دندان مصنوعی و کمک به پایداری لثه استفاده کرد. در هر حال ایمپلنت دندان یک راه حل دائمی برای جبران دندان های از دست رفته می باشد.
ایمپلنت دندان هم به تنهایی هم در کنار دندان مصنوعی باعث کمک کردن به تکلم، زیبایی، خوردن و … می شود، البته مهم ترین ویژگی مثبت ایمپلنت که به دنبال این ها به وجود می اید، افزایش حس اعتماد به نفس در بیماران است.

جوش خوردن ایمپلنت
زمان لازم برای جوش خوردن ایمپلنت دندان
زمان لازم برای جوش خوردن ایمپلنت دندان به طور متوسط در پایینی سه ماه و در فک بالایی پنج ماه است. البته این زمان می تواند برای هر فرد متفاوت باشد. به طور مثال در برخی شرایط که در فک بالایی لیفت سینوس قرار داده شده باشد، توصیه می شود مدت زمانی حدود ۳۰ روز صبر کرد تا تراکم استخوان به میزان کافی برسد و شرایط مناسب برای کاشت ایمپلنت دندان مهیا شود.در برخی شرایط نیز که با گرافت استخوانی و یا اسپیلیت کردن استخوان روبرو هستیم، پیشنهاد می شود زمان بیشتری را قبل از شروع درمان ایمپلنت سپری کرد.برخی اوقات که با استخوان کم تراکم روبرو هستیم، برای رسیدن به تراکم لازم و کافی جهت کاشت ایمپلنت دندان باید یک مدت زماتی را مشخصا در نطر بگیریم، در عین حال در شرایطی که اوضاع استخوان ایده ال می باشد، می توان طول این مدت را کاهش داد.
درصد موفقیت در درمان ایمپلنت های دندانی چقدر می باشد؟
با توجه به شواهد برای درمان ایمپلنت دندان تا ۹۵% موفقیت دیده شده است. همچنین به میزان بسیاری کمی دیده شده است که استخوان با ایمپلنت دندان جوش نمی خورد و در عوض بافت لثه به ایمپلنت چسبیده می شود.
دلیل این اتفاق این است که به ایمپلنت دندان ضربه وارد می شود و در تیجه ایمپلنت در جای خود حرکت کرده و در نتیجه نمی تواند به استخوان جوش بخورد، زیرا شرط لازم برای جوش خوردن ایمپلنت دندان عدم تحرک آن است و فشار می تواند باعث بروز این مشکل شود.
در این اوقات مجبور به خارج کردن ایمپلنت ار دهان هستیم و سپس می توانیم اقدام به کاشت مجدد ایمپلنت کنیم.
در شرایط دیگری که در درمان ایمپلنت ممکن است به مشکل بخوریم، واکنش منفی بدن بیمار به ایمپلنت دندان می باشد که البته درصد بروز واکنش منفی به ایمپلنت بسیار اندک است. در این شرایط باید مدت زمانی را صبر کرد و دوباره اقدام یه کاشت ایمپلنت کرد.از موارد کلی برای بالابردن موفقیت درمان ایمپلنت بهداشت دهان و دندان و همچنین عدم استعمال سیگار و مواد الکلی می باشد.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 12:46

جرم گیری ایمپلنت

سوالی که امروزه مطرح می گردد این است که آیا ایمپلنت ها هم نیاز به جرمگیری دارند؟ در پاسخ به این سوال باید بگوییم بله برای نگهداری از ایمپلنت نیاز به جرمگیری ایمپلنت داریم .
آیا جرم گیری ایمپلنت ها با وسایلی مانند وسایل جرم گیری معمولی انجام می گیرد؟ خیر.
قلم های جرمگیری دندان ، از فلز های استینلس استیل ساخته شده است و تحدب و تقعر هایی دارد که اطراف ریشه دندان ها را بتواند لمس کرده و دقیقا جرمگیری می کند.
قلم های جرمگیری ایمپلنت ها از تیتانیوم مخصوص و سخت ساخته شده است و با تکنولوژی های دقیق و از جنس ایمپلنت ها. این امر به این دلیل صورت گرفته است که به علت همجنس بودن کورت ( قلم مخصوص جرمگیری) و ایمپلنت هیچ گونه ریسکی برای نبادل یونی و تغییر سطحی ایمپلنت یا رسوب ذرات استیل در سطح ایمپلنت وجود ندارد. سطح ایمپلنت به علت طراحی دقیق کورت ها خراشیده نمی شود و با سطح ایمپلنت ها نیز تطابق کامل دارد. همچنین زوایای مناسبی نیز دارد.
چکاپ های دوره ای ، در ایمپلنت بسیار مهم است و بیماران عزیز باید در نظر داشته باشند که در صورت وجود جرم و یا پلاک میکروبی دندانپزشک آنها را آگاه کرده و با انجام یک جرمگیری دقیق و در عین حال ساده ، از مشکلات بوجود آمده در اطراف ایمپلنت جلوگیری می گردد و به این ترتیب ماندگاری ایمپلنت ها افزایش میابد.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 12:40

مراحل ساخت ایمپلنت دندان

برای شرح مراحل ساخت ایمپلنت دندانی ابتدا به موارد استفاده ایمپلنت دندان می پردازیم . ایمپلنت دندان برای جایگزینی یک و یا تعدادی از دندان ها بدون درگیر کردن دندان های مجاور استفاده می شود. مورد بعدی ایمپلنت دندان به عنوان پایه بریج در انتهای قوس دندانی به جای پروتز می باشد.
همچنین در مواردی که امکان به کار گیری تعداد زیادی ایمپلنت نیست ، می توان با قرار دادن چند ایمپلنت از ایمپلنت دندان به عنوان پایه دست دندان برای راحتی استفاده نمود. ایمپلنت دندانی از الیاژ خاصی تهیه شده است که در ادامه به آن می پردازیم. ایمپلنت دندان در استخوان هر دوفک بالا و پایین به جای دندان طبیعی قرار داده می شود و به کمک پروتز دندانی فیکس می شود.
بهترین نوع در کاشت ایمپلنت چه زمانی است؟
بهترین نوع کاشت ایمپلنت دندان بلافاصله بعد از کشیده شدن دندان می باشد . عوارض ایمپلنت دندان بسیار کم است و از جمله آن ها می توان به واکنش های حساسیتی در ابتدای درمان، جراحی نامناسب و شکست درمان اشاره کرد. معضلات کاشت ایمپلنت دندان مانند مشکلات ناشی از ترزیق های دندانپزشکی، درد، اسیب رسیدن به اعصاب دندان، شکستگی، کوفتگی استخوان و بلعیدن قطعات ایمپلنت است که درصد اتفاق افتادن آن ها بسیار کم است.
ساخت ایمپلنت
برای ساخت ایمپلنت دندان اول فلز تیتانوم را حرارت می دهند و انقدری گرم می کنند تا به درجه دلخواه برسد، بعد از آن به اندازه قطری از ایمپلنت دندان که مد نظر است، از آلیاژ تیتانیوم شروع به ساخت مفتول می کنند. پس از این مفتول ساخته شده را به همان اندازه که قرار است ایمپلنت طول داشته باشد، تکه می شود.
بعد از آن سطح داخلی و بیرونی این قطعات بریده شده به وسیله ماشین CNC تراش داده می شود. در مرحله بعدی پودر مخصوصی که فقط یک مرتبه و برای یکبار قابل مصرف است، برای شروع فرایند سندبلاست کردن ایمپلنت دندان وارد مخزن مخصوص می شود و بعد از مکیده شدن از سمت دیگر دستگاه بیرون می آید.
در عمل سندبلاست فلز آلومینیوم اکسید به کار گرفته می شود، سندبلاست سطح جانبی ایمپلنت دندان را تا ۴۰۰ برابر بیشتر می کند. پس از این مرحله به اسیدشویی تیتانیوم پرداخته می شود که این امر نیازمند زمان و بودجه تقریبا بالایی می باشد. بعد از اتمام مرحله اسیدشویی، ایمپلنت دندانی را تمیز می شویند، آن را بسته بندی می کنند و ایملنت را برای استریل کردن به وسیله اشعه گاما اماده می کنند.سپس ایمپلنت حاضر شده را به محل مورد نظر می برند. در این مرحله تقریبا ساخت ایمپلنت دندان رو به اتمام است. حال به کلیه ایمپلنت ها سریال خاصی داده می شود و برای بازار فروش آماده سازی می شوند.
عوارض ایمپلنت دندان
آیا ممکن است ایمپلنت‌های دندانی عفونت کنند؟
ایمپلنت دندانی یکی از جدیدترین درمان های دندانپزشکی است که دگرگونی در این حوزه به وجود آورده است و خیلی از کارهای نشدنی را شدنی کرده است. به خاطر اینکه این درمان تازه به وجود امده سوالات بسیاری را در ذهن بسیاری از بیماران پیش آورده است.بسیاری از بیماران بجای آنکه به پیش دندانپزشکان رفته و سوالات خود را از آنها بپرسند از شنیده ها و تجربه های دیگران استفاده می کنند بخاطر همین است که شایعات زیادی پشت سر این درمان به وجود آمده است.
عفونت فقط مختص به جراحی ایمپلنت دندان یا کاشت دندان نیست بلکه هر جراحی ممکن است که عفونت پیش بیاید و بر این اساس تمام اتفاق هایی که بعد از جراحی طبیعی است را نشانه عفونت می پندارند. هر تورم، آبسه و هر ترشحی عفونت نیست. در حال حاضر عفونت یک قرن است که قابل کنترل شده است. اصطلاح رایج عفونت کردن ایمپلنت دندان، شده یک اصطلاح رایج بین موارد شکست زود راس ایمپلنت.برای مثال اگر استخوان به در جایی که ایمپلنت در آن کاشته می شود به اندازه کافی نباشد قبل از عمل یا در حین عمل باید استخوان از دست رفته را باز سازی کرد. در صورتی که این کار انجام نشود ایمپلنت به استخوان جوش نخورده و آماده روکش نخواهد شد و در این صورت باید ایمپلنت خارج شود.
ایمپلنتی که به صورت صحیح هم کاشته شده باشد از شکست مصون نیست. باید روکش ها هم به صورت حرفه ای و صحیح ساخته شوند تا فشار به پایه ایمپلنت حساب شده وارد شود، اگر این کار انجام نشود ممکن است در حین غذا میل کردن و جویدن غذا روکش از پایه جدا شود و یا فشار به پایه و استخوانی که ایمپلنت در آن کاشته شده باشد وارد شود. در این صورت استخوان اطراف ایمپلنت تحلیل رفته و ایمپلنت شل می شود.این دو مثال کاملا متفاوت از هم بودن ولی معمولا برداشتی که از این اتفاق بین عموم افراد پیش می آید عفونت است. مواردی که ایمپلنت عفونت می کند بسیار ناچیز است و اتفاق ناخوشایندی در ایمپلنت دندان محسوب نمی شود.
آناتومیک فرد از یک سو و وسایلی که برای کاشت دندان استفاده می شود از سوی دیگر، تا چه اندازه ای به ماندگاری ایمپلنت کمک می کند؟
این مورد به وسایل مورد استفاده در جراحی و میزان تجربه دکتر متخصص بستگی دارد. مراقبت از دهان و دندان مهمترین عامل در آن است.اگر به این مورد توجهی نشود، ویروس ، باکتری و میکروب ها در کناره های ایمپلنت تجمع کرده و از عمر ایمپلنت قطعا می کاهد.
چه کسانی نمی توانند کاشت ایمپلنت داشته باشند؟
در بعضی از موارد ممکن است، بیماری نتواند کاشت ایمپلنت را انجام دهد. مثلا بیماری که رشد استخوانی کافی نداشته باشد یا دیابتیک داشته باشد. یکی از ضرورت های ایمپلنت، داشتن شرایط جسمی سالم است.برای مثال کسانی که دیابتیک، سیگاری ها، بیماران لوسمی، ایدز یا افرادی که رشد استخوانی کافی ندارند، برای انجام ایمپلنت واجد شرایط نیستند.اکثر مردم در سنین بالا به بیماری تحلیل لثه مبتلا می شوند. اگر به این بیماری دچار شدند، ایمپلنت آن ها ترمیم پذیر است و یا باید تعویض گردد.
بر اساس بررسی های انجام شده متوجه شدیم که از اولین سال کاشت به میزان یک میلیمتر استخوان های طرفین ایمپلنت تحلیل می رود. اما وقتی که همه ی شرایط مطلوب باشد و نگهداری از ایمپلنت به خوبی انجام شود، این افزایش استخوان بعد از سال اول به یک دهم میلیمتر کاهش پیدا خواهد کرد.
البته این آمار ممکن است بالا و پایین داشته باشد و بیشتر افرادی که ایمپلنت انجام دادند همین میزان تحلیل را هم ندارند، بنابر این تحلیل استخوان های بین ایمپلنت در حدی نیست که نگران کننده باشد. هنگامی این اتفاق می افتد که لثه دچار مشکلات عفونی یا بیماری های لثه ای باشد و اگر بیمار این مشکلات را داشته باشد ترمیم استخوان و بیا بازسازی استخوان برای ایمپلنت دندان نیاز است.

منتشرشده در مقالات سایت
سه شنبه, 16 بهمن 1397 ساعت 10:36

مراحل ساخت ایمپلنت دندان

فلز تیتانیوم از فلزات Non-Precious محسوب میشود و هزینه بالای آن بدلیل مراحل متعدد تولید میباشد از طرف دیگر بعضی از این مراحل دست ساز بوده و هنوز مکانیزه نشده. ابتدا باید فلز تیتانوم توسط حرارت دیدن به گرید مورد نظر رسیده باشد و یا آلیاژ آن تهیه شود بعد از آن مفتول هایی با قطر های لازم ساخته میشود این قطر ها به اندازه قطر ایمپلنت هایی است که باید تولید شود. بعد از این مرحله مفتول ساخته شده به طول های مورد نظر تقسیم میشود که این اندازه ایمپلنت دندانی را تعیین میکند.

از این قسمت به بعد هزینه تولید بالا میرود زیرا قطعات برش خورده باید تک تک به ماشین CNC وصل شده و سطح خارجی و داخلی آن تراشیده شود هر چه گرید تیتانیوم سخت تر باشد میزان فرسودگی فرزهای الماسی بیشتر خواهد بود و در نتیجه باید زودتر تعویض شوند. عدم تعویض فرزهای ماشین تراش باعث میشود رزوه های ایمپلنت دندانی چه در داخل و چه در خارج آن دقت لازم را نداشته باشد.

حالا باید ایمپلنت ها سند بلاست شوند برای اینکار از اکسید آلومینیوم استفاده میشود برای کیفیت بهتر پودر مصرف شده از یک سو وارد مخزن سند بلاست شده و توسط ساکشن بعد از عملیات از سوی دیگر خارج میشود و هرگز نباید این پودر ریسایکل شود کمپانی هایی که این کار را انجام میدهند حتما تاثیر منفی آنرا در کیفیت سند بلاست نشان میبینند.

بعد ازسند بلاستینگ تیتانیوم برای اسید شویی ارسال میشود. دراینجا برای اینکه داخل فیکسچر آسیب نبیند باید سطح داخلی آن توسط تفلون پوشانده شود انجام این مرحله مستلزم صرف وقت و هزینه زیاد میباشد. پس از اسید شویی ایمپلنت دندانی شسته میشود و برای بسته بندی ارسال میشوند بسته بندی هم از مراحل پر هزینه ایمپلنت دندانی محسوب می شود. پس از بسته بندی اولیه ایمپلنت دندانی برای استریل کردن با اشعه گاما ارسال میشود و سپس جهت بسته بندی نهایی و شماره سریال گذاری وارد آخرین مرحله تولید میشوند.

ایمپلنت ها باید سند بلاست شوند تا سطح جانبی آن بزرگتر شود عمل سند بلاست تا ۴۰۰ برابر سطح جانبی ایمپلنت را بزرگتر می کند و بنابراین تماس ایمپلنت دندانی و استخوان ۴۰۰ برابر بیشتر میشود تشکیل استخوان در خلل و فرج ایمپلنت دندانی باعث میشود که ایمپلنت دندانی به استخوان جوش بخورد که به این پدیده استواینتگریشن گفته میشود درست مثل چسبیدن کامپوزیت به مینای دندان.

در استواینتگریشن پیوند شیمیایی بین تیتانیوم و استخوان وجود ندارد و اتصال فقط فیزیکی میباشد و این درگیری به اندازه ای زیاد است که تیتانیوم به استخوان کاملا جوش خورده به نظر میرسد طوری که بعد از زمان استواینتگریشن حدود ۴۰۰ نیوتن نیرو لازم است تا ایمپلنت دندانی از استخوان جدا شود.

SLA یک روش قدیمی برای سند بلاست کردن ایمپلنت است که امروزه هم همین روش انجام میشود حرف S برای sand blast حرف L برای large grit به معنای دانه های درشت سند بلاست و حرف A برای واژه acid wash بکار رفته است بطور مختصر یعنی اینکه پس از تراشیده شدن ایمپلنت در ماشین CNC باید سند بلاست شود و سپس با اسید شستشو شود تا موادی که روی ایمپلنت مانده شسته شوند.

RBM این واژه بر گرفته از resorbable blast media به معنای اینکه عمل سند بلاست در محیطی گرم و تحت فشار انجام میشود که که این امر باعث شدت کار می شود و همینطور بقایای کمتری از ماده سند بلاست بر روی ایمپلنت بجا میماند.

اجزای تشکیل دهنده ایمپلنت دندانی
ریشه ( فیکسچر)
تاج (آباتمنت)
کاور اسکرو
هیلینگ آباتمنت یا Gingival Former
پیچ اتصال آباتمنت به فیکسچر
قطعات اتصال ریشه به دست دندان locator /ball & socket
پلاستیک آباتمنت برای ساخت آباتمنت با اشکال خاص و دلخواه

زمان لازم برای جوش خوردن ایمپلنت دندانی
فک پایین – سه ماه
فک بالا – پنج ماه
این یک قانون کلی است که می تواند در شرایط مختلف متفاوت باشد مثلا اگر در فک بالا لیفت سینوس انجام شده باشد بهتر است یک ماه بیشتر فرصت داده شود تا استخوان جدید به تراکم بیشتری برسد. از دیگر مواردی که ممکن است نیاز به مدت زمان بیشتری باشد انواع گرافت استخوانی و یا اسپیلیت کردن استخوان است.

همچنین در شرایطی که استخوان تراکم کمتری داشته باشد باید زمان بیشتری لحاظ شود تا تراکم استخوان به حد مطلوب برسد و در شرایط ایده آل استخوانی میتوان از مدت انتظار کم کرد این وقتی است که طول و عرض ایمپلنت دندانی کاشته شده ایده آل برای دندان جایگزین باشد. و این ایمپلنت دندانی باید با نیروی بالاتر از ۳۵ نیوتن کاشته شده باشد.

منتشرشده در مقالات سایت
سه شنبه, 16 بهمن 1397 ساعت 10:24

ایمپلنت دندانی چیست ؟

تعریف ایمپلنت دندانی به پیچ ساخته شده از جنس تیتانیوم گفته می شود که در استخوان فک کاشته میشود و جایگزین دندان از دست رفته می شود. ایمپلنت دندانی میتواند یک پارچه و یا دو تکه باشند و توسط پیچ اتصال قسمت آباتمنت و ریشه به هم وصل شوند تمام قطعات پروتزی و پیچ اتصال نیز از جنس تیتانیوم ساخته میشود و زمانیکه این قطعات به هم بسته میشوند پدیده  Cold Welding و یا جوش سرد اتفاق میفتد یعنی دو قطعه تیتانیوم به هم آمیخته میشوند و برای جدا سازی آنها باید ضربه وارد کنیم تا درگیری ایجاد شده رها شود.


Implant Internal Connection : یعنی اینکه قسمت تحتانی تاج آن به درون ریشه وارد شود. امروزه بیشتر از این نوع ایمپلنت استفاده میشود چون این نوع می تواند استتیک بهتری داشته باشد.

فقط در قطرهای ۳ میلیمتر و کمتر امکان ایجاد internal connection به دلیل قطر کم فیکسچر وجود ندارد زیرا باعث ضعیف شدن بدنه ایمپلنت دندان می شود و به همین خاطر است که در این قطر از External Connection استفاده می شود.

Implant External Connection : یعنی اینکه قسمت فوقانی ریشه به درون تاج وارد شود. از آنجاییکه داخل ایمپلنت دندانی تراشیده نمیشود ایمپلنت دندانی از مقاومت بیشتری برخوردار است هنوز هم بعضی از متخصصین برای دندانهای مولر از این نوع ایمپلنت استفاده میکنند.

Mini Implant به ایمپلنت با قطر کمتر از  ۳ میلیمتر مینی ایمپلنت گفته میشود که برای موارد موقتی استفاده میشود مثلا برای ۶ ماه تا یکسال به عنوان مثال زمانیکه جراحی Full Mouth انجام میدهیم ممکن است که لازم باشد برای شش ماه پروتز دندان موقت به بیمار داده شود در این صورت میتوان از دو یا سه مینی ایمپلنت دندانی استفاده کنیم تا یک دست دندان موقت برای بیمار ساخته شود و در زمانیکه ایمپلنت های دندانی اصلی به بهره برداری میرسند مینی ایمپلنت ها حذف شوند.

در مطالب بعدی در ارتباط با تیتانیوم مورد استفاده در ایمپلنت دندانی صحبت خواهیم کرد . 

منتشرشده در مقالات سایت
دوشنبه, 30 -3443 ساعت 00:00

فلوراید فقط برای کودکان نیست !

فلوراید به محافظت پوسیدگی دندان در بزرگسالان همانند کودکان کمک میکند. فلوراید در خمیردندانها و دهان¬شویه ها یافت می-شود، که بعنوان فلوراید موضعی شناخته میشود، بر روی همه سنین نیز کار می¬کند. بزرگسالان باید مراقب باشند اگر آنها فقط از بطری آب استفاده میکنند. زیرا بسیاری از شرکتها فلوراید به اب اضافه نمی کنند، روشهای درمانی اضافی ممکن است استفاده از خمیردندانهای حاوی فلوراید را تجویز کنند. در مورد این نگرانی و پتانسیلهای درمانی آن با دندان پزشک خود بحث کنید تا مطمئن شوید که برنامه روزانه شما به اندازه کافی حاوی فلوراید است.

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 24 شهریور 1398 ساعت 12:31

ایمپلنت تخصصی دندان

خوشبختانه امروزه ایمپلنت دندان ، روبرو شدن با مشکلات بی دندانی را بسیار آسان کرده است. از دست دادن یک یا چند دندان، مشکلی است که برای بسیاری از انسانها سخت و حتی غیرقابل تحمل است، اما به دلایل متعدد احتمال روبرو شدن با عارضه ی بی دندانی وجود دارد. مشکلی که تا چندی پیش راهی جز استفاده از دتدان های مصنوعی نداشت. این دندان ها به دلیل شکل ظاهری و مشکلات دیگری که داشت، رضایت مریض را جلب نمی کرد. ایمپلنتولوژی حاصل آخرین تحقیقات و تکنولوژی های روز دنیا است. قرار دادن ایمپلنت دندان در فک، درمانی نه چندان سخت است که عارضه ای در بر ندارد. ایمپلنت دندانی همان نقش دندان های اصلی را تا پایان عمر برای بیمار ایفا می کند.

مجهز ترین مرکز کاشت دندان
ایمپلنت یک نوع پایه فلزی خاص از جنس تیتانیوم است که با سلول های بدن کاملا سازگار می باشد به عنوان جایگزین ثابت و دائمی به جای دندان از دست رفته ،توسط دندانپزشک در داخل استخوان های فک قرار می گیرد.
افرادی که یک یا تعدادی از دندان های خود را از دست داده اند وبی دندانی کامل دارند .با استفاده از ایمپلنت می توانند زیبایی لبخند و توانایی جویدن طبیعی خود را باز یابند.سن کاشت دندان در خانم ها 15 سالگی وآقایان از 18 سالگی می باشد.
ایمپلنت در این مرکز به همراه گارانتی مادام العمر بدون جراحی خونریزی و بخیه در محیطی آرام انجام می پذیرد.

انواع ایمپلنت دندان، ایمپلنت به چند نوع تقسیم می شود
در دنیا شرکت های زیادی قطعات ایمپلنت دندان و مواد ترمیم کننده دندان از جمله تاج و اباتمنت را تولید می کند.
برای همین ایمپلنتولوژیست ها انتخاب های مختلفی نسبت به درمان ایمپلنت شما دارند.
انواع ایمپلنت
ایمپلنت ها بر اساس موقعیت، روش و شکل برای جایگزینی در یک مرحله یا دو مرحله رده بندی می شوند.
1. ایمپلنت های ساب پریواستیل
2. ایمپلنت های اندواستیل
3. ایمپلنت های ساب پریواستیل
برای جراحی های تک مرحله ای استفاده می شود که برای روی استخوان فک و در داخل بافت لثه قرار می گیرد. پست از لثه بالاتر است تا تاج یا اباتمنت بر روی آن قرار گیرد. از جمله فواید این ایمپلنت این است که قابلیت این را دارد، دندان مصنوعی افرادی که ارتفاع استخوانی کافی ندارند را محکم در جای خود نگه دارد.
ایمپلنت های اندواستیل
از این نوع ایمپلنت ها در جراحی های دو مرحله ای استفاده می شود. این نوع ایمپلنت را مستقیم به روی استخوان فک قرار می دهند و بهترین جایگزین برای بریج یا دندان مصنوعی متحرک است. این نوع ایمپلنت به اشکال مختلف است، پیچی یا رزوه دار، تیغه دار و استوانه ای یا صاف.
ایمپلنت های دندان دو مرحله ای
ایمپلنت های دو مرحله ای یکی از جراحی های رایج در روش های کاشت ایمپلنت است. در نوع جراحی ایمپلنت بر روی استخوان فک، زیر لثه قرار می گیرد. بعد جایگذاری، لثه را بخیه می زنند تا در هنگام فشار التیام استخوان ها، محافظت کند. بعد از گذراندن دوره التیام، جراحی مرحله دوم انجام می شود. سطح روی لثه ( در محلی که ایمپلنت کاشته شده ) باز می شود تا اباتمنت متصل شود.
ایمپلنت های تک مرحله ای
در این روش به دلیل اینکه ایمپلنت بلندتری استفاده می شود و بعد از جراحی از سطح لثه بیرون می زند دیگر نیاز به جراحی دوم نیست. بعد از اینکه دوره التیام سپری شد می توان اباتمنت و تاج بدون نیاز به جراحی بر روی ایمپلنت جایگذاری کرد.در تحقیقاتی که کارشناسان انجام داده اند مشخص شده است که هم در روش تک مرحله و هم در روش دو مرحله ای میزان موفقیت ها مشابه و یکسان بوده است. شما می توانید از دندانپزشک، ایمپلنتولوژیست خود بپرسید که کدام روش برای شما مناسب تر است و فواید و معایب آن برای شما چیست.
جایگذاری بلافاصله ترمیم دندان
در مواردی که نیاز به دقت بسیار بالای دارد، ایمپلنت و ترمیم هر دو یکجا در یک مرحله جراحی انجام می شود. بعد از کشیدن دندان ایمپلنت بلافاصله به روش جراحی جایگذاری می شود و اندکی بعد تاج بر روی اباتمنت قرار می گیرد.
ایمپلنت از نظر انواع سطح و بدنه
بیشتر ایمپلنت ها از جنس تیتانیوم ساخته شده اند ولی مواد سطحی ایمپلنت ها با هم فرق دارند. موادی که برای ساخت ایمپلنت ها استفاده می شود یکی از مهمترین فاکتورها در ثبات و عمر درمان و استقامت دندان در دراز مدت است. سطح سوراخ دار در مقایسه با سطح صاف تیتانیوم باعث ارتباط بیشتری با استخوان می شود. موارد دیگری از سطح ایمپلنت عبارتند از اسید خراش داده، شن پاشی شده، سطح زیر شده، پوشش هیدروکسی اپاتیت پاشش پلاسما و سطح تیتانیوم ریزشیار.
جراحی ایمپلنت درد دارد یا نه ؟
این سوال بسیاری از بیماران قبل از انجام جراحی ایمپلنت می باشد(اگر زمان جراحی ایمپلنت کوتاه باشد و سرعت عمل و دقت متخصص ایمپلنت بالا باشد ، جراحی ایمپلنت به هیچ وجه درد نخواهد داشت)
ضمن اینکه قبل از شروع جراحی ایمپلنت ، استخوان فک بیمار ، کاملا بی حس می شود.از مواد بی حسی با ماندگاری بالا استفاده می شود که تا چند ساعت پس از جراحی ایمپلنت نیز ، ناحیه مورد نظر و فک بیمار بی حس می باشد.
پس از جراحی ایمپلنت نیز ، برای بیمار آنتی بیوتیک و مسکن ، تجویز می گردد و به این ترتیب بیمار اصلا درد نخواهد داشت.این نکته مجددا یادآوری می گردد که تبحر و علم و دانش متخصص ایمپلنت برای کاشت ایمپلنت دندان نیز ملاک عمل می باشد و بسیار حائز اهمیت است.
اقدامات پس جراحی ایمپلنت برای کاهش درد چیست؟
پس از جراحی ایمپلنت باید نکاتی را رعایت کرد ، از جمله اینکه از خوردن غذاهای داغ باید خودداری کرد.مطلقا نباید سیگار کشید و از مکیدن یا پرتاب آب دهان یا تف کردن باید اجتناب ورزید.کشیدن سیگار باعث درد زیاد و عفونت ناحیه جراحی ایمپلنت می شود.
قبل از جراحی ایمپلنت عمل خاصی نیاز است؟
خوردن غذای سبک و مقوی بسیار خوب است.اگر بیمار، بیماری خاصی دارد باید حتما آزمایشات خود را به متخصص ایمپلنت نشان دهد و اگر داروی خاصی مصرف می کند با متخصص ایمپلنت مطرح نماید.
چگونه یک مرکز تخصصی ایمپلنت را پیدا کنیم؟
امروزه برای پیداکردن مرکز تخصصی ایمپلنت دندان می توانیم از بیمارانی که به مجموعه کلینیک های تخصصی دندانپزشکی هومینا مراجعه کرده اند سوال کنیم و یا از سایت متخصص ایمپلنت بازدید به عمل آوریم و فیلم رضایت بیماران ایمپلنت را مشاهده نماییم.
چگونه این کار را انجام دهیم؟
باید در نظر داشت که کدام متخصص ایمپلنت دارای مقالات مفید و خوب در زمینه ایمپلنت دندان است. این کار نشان دهنده این است فردی با اطلاعات دندانپزشکی بالا در مورد ایمپلنت می باشد و تجربه کاری بسیار در این درمان دارد.
مرحله بعدی دیدن نمونه جراحی های ایمپلنت دندان متخصص ایمپلنت است. متخصص ایمپلنت مانند مشاغل دیگر برای معرفی توانایی های خود در سایت های خود یا شبکه های اجتماعی خود از عکس های قبل و بعد استفاده می کند که شما با دیدن جراحی های های کاشت ایمپلنت یا کاشت دندان و درمان های دیگر با تجربه و تبحر و دانش متخصص ایمپلنت آشنا شوید.
مرحله بعد دیدن فیلم های رضایت بیماران محترم میباشد که این مرحله نیز از مراحل بسیار مهم است به دلیل آنکه اگر بیماری از عملکرد متخصص ایمپلنت خود راضی نباشد به هیچ وجه تمایل ندارد که مصاحبه انجام دهد.
هزینه ایمپلنت دندان چقدر است؟
برای کاشت ایمپلنت دندان نیاز به قطعاتی میباشد که متخصص ایمپلنت باید آنها را از شرکت وارد کننده ایمپلنت تهیه نماید.این قطعات گران میباشد و هزینه آن قبل ا ز جراحی ایمپلنت از بیمار دریافت میگردد .
هزینه نهایی جراحی ایمپلنت مربوط به دستمزد متخصص ایمپلنت است و هزینه های لابراتوار ، تهیه مواد قالب گیری و همچنین دستمزد تکنسین لابراتوار نیز مورد محاسبه قرار میگیرد.
هزینه ارسال کار و بازگشت آن و ساخت پروتز موقت نیز از دیگر هزینه کاشت ایمپلنت است.

منتشرشده در مطالب سایت